12-11-07

RIEBEDEBIE CLOSED DOWN

 closed

Beste lezers, 

Ik weet dat ik enkele dagen geleden nog vol enthousiasme een ode aan het fenomeen "bloggen" heb gebracht en zo denk ik er nog steeds over, maar ik kies er bewust voor om deze blog te sluiten.

Omdat het thema Australië ondertussen niet meer van toepassing is. Omdat ik er open en bloot aan ben begonnen, maar dat eigenlijk nu niet meer wil. Omdat ik net daardoor niet alles van me af kan schrijven, hoe graag ik dat ook zou willen. Omdat je sommige hoofdstukken nu eenmaal beter afsluit.

Bedankt voor jullie grappige, toffe, soms zotte, inspirerende, troostende, medelevende en begrijpende woorden. Zonder u was deze blog niet eens half zo waardevol geweest.

Freggelgroetjes xxx

01:40 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

09-11-07

Komt hij of komt hij niet?

"Weet je het nog, Tante Myriam?" "Jaja", zeg ik en ik rammel netjes het lijstje af van de plaatjes die hij heeft uitgeknipt, op een rood papier heeft gekleefd en er een rolletje van heeft gedraaid met langs de buitenkant "Voor de Sint".

Bij ons komt St-Maarten op 11 november. Mijn petekindje van 5 jaar heeft zich al goed voorbereid. Hij wou mij het rolletje vorige week al komen afgeven, want ergens weet hij wel dat ik er ook voor iets tussen zit. Maar groot was zijn teleurstelling toen zijn moeke hem vertelde dat ik op reis was. "Alweer?" had hij beteuterd gevraagd. "Ja, maar nu is het maar voor een weekje hoor", had ze hem willen geruststellen. Het ventje dacht wellicht dat hij alweer een half jaar op uitgestelde cadeautjes mocht wachten, ocharme.

Van zodra ik thuis was, belde de Sint me al in hoogsteigen persoon op om te gaan vragen wat ons ventje wilde hebben. En zo gebeurde het dat ik het rolletje onder mijn neus geduwd kreeg en dat ik alles wat erop stond moest vanbuiten leren, zodat ik het kon doorzeggen aan de Sint.

"Ga je hem opbellen straks?", vroeg hij. "Ja natuurlijk!", antwoordde ik. "Ja maar, echt?" "Echt waar", zei ik plechtig.

Hij glimlachte, stak het rolletje terug in de schoen en was eindelijk gerust.

 

12:34 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-11-07

Pineut van het systeem

Krijg ik gisteren een dreigbrief van de VDAB in de bus, dat ik volgende week "verplicht" naar een infovergadering moet voor een opleiding tot assistent import-export, of dat ik anders mijn uitkering zal verliezen.

Ik vraag me werkelijk af voor welke heilige ik twee weken geleden op begeleidingsgesprek moest bij diezelfde VDAB?? Daar hebben ze een uur van mijn tijd in beslag genomen om in mijn dossier te noteren dat ik naarstig bezig ben met de stage van de gpb-opleiding, dat die stage binnenkort zal afgewerkt zijn en dat ik daarna als een gek zal beginnen solliciteren in het onderwijs.

Even een telefoontje gepleegd dus. "Ah zo, dus mevrouw is bezig met iets anders. Kan u dat bewijzen?" "Ja zeg, ik heb het twee weken geleden al bewezen, toch?" "Oke, maar stuurt u ons toch nog maar eens het bewijsje van inschrijving voor die opleiding door en dan bent u vrijgesteld van deze afspraak".

Grmbl. Mag ik morgen nog eens naar mijn avondschool sjeezen om een kopie van mijn inschrijving te halen, om die daarna in een enveloppe te steken en op de post te doen. Benzine, kopie, enveloppe, postzegel en tijd... en voor watte?

Zouden ze de echte profiteurs van het systeem nu ook zo in de nek zitten blazen?

 

10:52 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-11-07

Dagget wet

Keilief, den Axl Peleman... een vrouw zou voor minder smelten Kus

23:41 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

sl8n8

Het had iets veelbelovends, maar bij nader inzien wagen nederlandstalige filmmakers zich best niet meer aan het horrorgenre. Sl8n8, een film waarvan ik de release hier in België blijkbaar heb gemist, maar die gisteren dan toch mijn aandacht trok in de rekken van Videoland. Een cover die bloedstollende griezeltaferelen onthult en Kürt Rogiers in de hoofdrol... daar wou ik wel eens €2,5 voor geven.

Er loopt natuurlijk een heel fijn lijntje tussen horror en hilariteit. Het is helemaal niet makkelijk om geesten, zombies en afgehakte hoofden tegelijk eng en geloofwaardig te doen overkomen.

De makers van sl8n8 hebben dit lijntje bij deze overschreden, met een boze geest die bezit neemt van steeds een andere host, eens de voorganger is doormidden geklieft en die, van zodra de levende slachtoffers zijn opgebruikt (behalve de hoofdrolspelers, want die moeten natuurlijk blijven leven), toch weer in de dode slachtoffers kruipt. Ten eerste: dan had die geest al in de eerste plaats in zijn hosts kunnen blijven zitten, terwijl deze werden vermoord. Ten tweede, zo blijft de boel wel draaien natuurlijk. Na vijf maal dezelfde suspensie op te bouwen, verschiet je als kijker al lang niet meer dat er een zombie vanachter de hoek springt.

Bovendien waren de zombies heel oubollig. Met een excorsist-gekreun en een blik op oneindig bewogen ze net dat ietsje trager dan de acteurs en wisten hen dan toch onverwachts met een ijzeren staaf knock-out te slaan. O nee, en nu? Gelukkig was er nog de goede geest van de overleden vader van de vrouwelijke hoofdrolspeelster, die het koppeltje in wording als enige overlevenden uit hun hachelijke situatie heeft bevrijd.

Eind goed, al goed!

11:17 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-11-07

Dank u Skynetblogs!!

Yes yes yes... hallelulja! Ik sta EINDELIJK in de kijker! Ik dacht al dat er iets niet pluis was op mijn statistieken... huh? Vanwaar komt al dat volk nu opeens?

Afgezien van het feit dat er nu een close-up van mijn tenen op de homepage staat van Skynetblogs, voel ik me wel zeer vereerd. Deze blog bestaat al sinds december vorig jaar. Tijd dus voor een paar bedenkingen omtrent het fenomeen "bloggen"!

Deze blog is mijn uitlaatklep, mijn persoonlijk stekje in het www. Ik schrijf, dus ik besta. Ik besta in het echte leven sowieso, maar mijn posts leveren toch dat tikkeltje meer interactie op. Wat eerst een middel was om contact te houden met het thuisfront, is ondertussen een toeverlaat geworden. Ik kruip in de virtuele pen en leef me uit. Met enige beduchtheid op wat ik al dan niet de wijde wereld in kan sturen, omschrijf ik hoe ik mijn pietepeuterige leven temidden van deze kosmos ervaar. Maar mijn blog verschaft mij ook toegang tot andere blogs, waarvan de schrijvers op een al even interessante manier hun persoonlijke visie op het leven verkondigen. Actie en interactie. Is het geen schone zaak?

Bovendien is het zo dat wie blogt, veel meer inzicht verwerft in zijn eigen psyche en dat van de medemens. Woorden worden zorgvuldig gekozen, gedachten worden geordend, conclusies komen als vanzelf.

Blij dus dat bloggen kan, dat het bestaat! Dank aan mezelf dat ik schrijf, dank aan u dat u leest.

 

19:55 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-11-07

'Ashkim'

oftewel 'my love'... De Turken zijn geboren charmeurs. Dat hebben ons mieske en ik genoeg mogen ondervinden. Het is ook niet verwonderlijk in een hotel dat haar laatste week van het seizoen draait, waarbij slechts 50 gasten meer logeren en waaronder wij als enige beschikbaar uitziende jongedames met de nodige flair rond paraderen.

De receptionist geraakt al niet uit zijn woorden bij het inchecken, de mannelijke housekeeping laat temidden van rozenblaadjes hun e-mailadres achter, ook de obers en chefs van de obers schuiven ons geniepig en onwetend van mekaar bekriebelde servietjes toe... en een toevallige ontmoeting met een manager van een dessertjesfabriek leidt tot gratis ijskreem en profiterollekes geleverd aan het hotel.

Maar de meest opvallende ontmoeting vond plaats op avond twee. We werden eerder die dag al benaderd door de 'big boss' van het hotel, Atchjie, met een vlotte babbel tot gevolg. Wanneer we ons later op de avond volledig staan te geven op de dansvloer van de disco, wil big boss ons graag voorstellen aan zíjn overste, 'the big big boss'. Onder het mom van 'he wants to practice his English', worden we plechtig uitgenodigd naar de suite van deze, zo blijkt later, multimiljonair. Nee, we zouden mekaar nooit alleen laten en ja, we waren te nieuwsgierig om dit aanbod te laten varen.

De suite, meine damen und herren, was er eentje van big screen tv, witte lederen salons, jacuzzi en een ietwat erotisch getinte verlichting aan het plafond. Wij in de ene sofa, big boss en big big boss in de andere. O ja, er werd gealludeerd en gespeculeerd. Maar op geen enkele manier werd onze eerbaarheid geschonden. Integendeel, het werd een interessant, bijtijds hilarisch gesprek over cultuurverschillen en de man-vrouw tegenstelling. Atchjie, de big boss die binnen het hotel anders zo'n groot aanzien heeft, verandert deze avond opeens in het slaafje van big big boss: op commando opent en sluit hij het raam, hij schenkt whiskey bij voor zijn chef en vertaalt nederig wat deze laatste ons te vertellen heeft. De obers en security die ons bij het verlaten van de disco met grote ogen hadden nagekeken, hadden er het raden naar natuurlijk.

Verder was er nog de authentieke Turkse massage, waarbij het toch wel weer mannen waren die ons hele lichaam met luffasponsen en olijfzeep onder handen hebben genomen. Een raar zicht, masseurs met niks anders om het lijf dan een lendendoekje, maar wel zeer professioneel hoe ze zichzelf geregeld met koud water overgoten... We hebben de ene 'sweetie' gedoopt, omdat hij met veel respect met ons omging. De andere was 'rammadan', want dat was simpelweg ook zijn naam.

Onder de obers: 'ijsbloksken', 'monkey', 'mengelmoesken', en ongelofelijk veel '-kans' (jokan, hakan, ozkan,...).

Maar genoeg over venten! We hebben heel fel genoten van het wondermooie hotel, de warme zonnestralen, de cocktails en de digestiefkes, de veel te vele bufetten per dag, ons vaste plekje op het strand, de culturele uitstap naar Efeze, de kennismaking met andere plezante Belgen, de modeshow van lederen vesten, de strandwandelingen naar Turgutreis wat verderop, de traditionele waterpijp met appelsmaak, de dagelijkse sauna- en stoombadsessies en... niet te vergeten onze eigen amateuristisch gemaakte FOTOSHOOT!

P-Magazine en Ché kunnen er een puntje aan zuigen...

20:33 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |