30-09-07

Opzij opzij opzij!

Observatieverslagen maken, handboeken doorsnuisteren, leerplannen downloaden van derdes en vierdes, lesvoorbereidingen in mekaar steken, die vervolgens wat lullig staan inoefenen met als enig publiek: de didgeridoo uit Australië en de houten giraffe uit Afrika die in een hoekje van mijn kamer toch maar stonden te niksen.

Daarna nog springen en vliegen om er voor de avondlijke feestjes piekfijn uit te zien. Kaartjes volkriebelen met een origineel tekstje, cadeautjes niet vergeten, dan blijkt dat ik nog moet tanken ook...

All of a sudden, I'm a busy woman!

02:44 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-09-07

Graven in het verleden

'Ik moet je eens een liedje laten horen', zegt hij... Terwijl de melodie weerklinkt door de kamer, zingt hij zachtjes mee. Ik zie een traan wegbollen. Tegelijk worden ook mijn wangen nat . 'Whatever happened to us?' We weten het allebei maar al te goed. En toch...

('Jij bent zo' door Jeroen Van Der Boom)

18:09 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Gevraagd: prins met schop

Voila zie. De eerste helft van mijn stage is al vastgelegd! Acht uur Engels geven aan 2de en 3de graad TSO en/of BSO op een school hier in de buurt. Vanaf volgende week beginnen we eraan. Brrr, de kriebels zijn al hoogtij aan het vieren, maar we slaan er ons wel door he. (Waarom schrijft een mens altijd in de wij-vorm als het om penibele zaken gaat, eigenlijk?)

Ondertussen druk in de weer om de tweede helft van mijn stage ingevuld te krijgen. Daarvoor moet ik 'verplicht' op zoek gaan in het volwassenenonderwijs. Ik denk daarbij vooral aan 'Nederlands voor Anderstaligen'. Een uitdaging, zo lijkt me. Niet qua inhoud, want dat ben ik genoeg meester, maar vooral qua de manier van aanbrengen. Ik zie me al in gedachten zeulen met allerlei voorwerpen en tekeningen om onze taal letterlijk 'met handen en voeten' uit te leggen. Zoals gezegd, een ware uitdaging...

Spaans 'zou' ik ook moeten kunnen geven, zeker met een vier jaar lange vertalersopleiding achter de rug... MAAR dat is wel al zo'n vijf jaar geleden, *slik*. Tijdens die vijf jaar heb ik er dan ook niet veel aan dood gedaan om mijn Spaans te onderhouden. Het pijnlijke gevolg is nu dat mijn zelfvertrouwen daarin dik onder de nulgrens is beland en dat ik bijna panisch ben om de taal te spreken. Een volgende levensmissie wordt vanaf nu dus: heel veel Spaanse boeken lezen, films kijken en naar Spaanse oorden trekken, aja. No puede ser tan difícil, creo ;o)

En wat gebeurt er nog zoal in de bijtijds chaotische Freggelgrot? Bwa, heb besloten om de marsbewoners mooi op hun planeet te laten zitten. Ik weet eindelijk wat de volksmond bedoelt met: 'Je mag er niet naar op zoek gaan'. In vroegere tijden antwoordde ik dan steevast: 'Maar je moet toch buiten komen, mensen leren kennen, daten??' Welnu, mijne dames en heren, deze Freggel stopt er haar energie niet meer in! Er worden van tegenwoordig meteen verwachtingen geschept. Het moet blijkbaar allemaal heel snel gaan met een overdaad aan gesms, gebel en gemsn. Ik voel me op slag aangeklampt, opgeëist, bedolven en begraven... en onder die zes meter aandacht kan ik gewoonweg niet meer ademen. Oke ja, ik heb die put eerst zelf gegraven, dat besef ik nu ook. En dus graaf ik hem vanaf nu niet meer. Integendeel, ik bouw er wat goed aangestampte walletjes bovenop. Ik ben perfect gelukkig met wie ik nu ben, waar ik mee bezig ben en met wie ik omga.

Ik geef mezelf dus time-out... en mijn prins? Die heeft ondertussen de tijd om een joekel van een schop te vinden!

14:58 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

15-09-07

Overdosis chocolade

Het was een hele lange week voor mij, letterlijk dan. Heb nog nooit zo weinig geslapen met een gemiddelde van 4u per nacht. Sporadisch eens bijgeslapen in de namiddag en nu dus dood- en doodop.

Uit principe heb ik mijn weekje chocoladeperikelen netjes uitgedaan, maar op woensdag had ik al zoiets van: Kom he, ik ben niet zot! In de namiddag dan ook naar het interimkantoor gebeld dat ik het langer dan een week niet zag zitten. Een ongewoon extreem vroege shift terwijl ik eigenlijk een avondmens ben, zeven uur en vijvenveertig minuten op koetjesrepen staan kijken en ondertussen andere koetjesrepen weer uit het papierke halen, staan luisteren naar het lawaai van een machine en zweren dat je er op den duur een woord in kan horen.

Je zou van minder simpel worden. Toch als je dit weken aan een stuk zou doen... De collega's en de baas waren wel lichtjes teleurgesteld, want 'zo een goedje' wilden ze niet kwijt. Begrijpen deden ze wel. Bij gebrek aan beter kan ik het geld wel goed gebruiken natuurlijk. Dus heb ik met Karin van interim besproken dat ik nog enkel de gaatjes in het rooster wil opvullen, zolang het geen volledige week meer is. Voor volgende week sta ik er dan ook al op voor woensdag en vrijdag. De omgekeerde wereld dus, waar de werknemer de regels maakt, hihi :o)

De resterende tijd ga ik besteden aan de scholen die ik al had aangeschreven ivm m'n stage, maar die nog niets hebben geantwoord. Ik zal er mij eens gaan 'presenteren' zie en met een blik zoals hieronder vragen of ze alstublieft voor mij geen stageplaatsje beschikbaar hebben...

decoration

Please?

00:22 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

10-09-07

Tussen de koetjesrepen!

4.45u. Met veel te weinig slaap achter m'n kiezen kom ik binnen in het reftertje van de fabriek. "Hoi, ik ben een nieuwtje" (kleine glimlach). De vrouwen geven me een blik van "allez, weeral ene" en iemand haalt me een witte overschort en haarnetje. Ze zijn blijkbaar niet geïnteresseerd in hoe ik heet, laat staan waarom ik hier sta. Na het omkleden ga ik vredig zitten aan tafel, waar de gesprekken worden hervat, en doe m'n best om te doen alsof ik er niet ben. In een nieuwe situatie vind ik het altijd verstandiger om een low profile te houden.

5u. Iedereen schuift gelijktijdig de stoelen naar achteren. Het signaal dat het tijd is om te werken... Ik krijg te horen dat ik aan de lijn van de koetjesrepen zal staan. Eén grote band die de vers geperste repen in rijen doet voorbij komen. De rijen repen worden zijdelings afgeleid naar 3 machines die elke reep dan weer afzonderlijk inpakt in papiertjes. Machine nummer 2 zal blijkbaar door mij bemand worden. Hihi... Wat ik moet doen is de voorraad inpakpapiertjes aanvullen, de ingepakte repen keuren en als de boel blokkeert, de machine zo snel mogelijk vrij maken en opnieuw doen draaien. Het zwaailicht geeft het startschot, in de verte komen de rijen koetjesrepen mijn kant op.

Het went snel. Hoewel de machine regelmatig blokkeert: repen die niet mooi in de rij blijven liggen en verpulverd geraken. Dan is het prutsen geblazen om de brokjes chocolade vantussen het ijzer te krijgen. Niet gemakkelijk, want dat smelt en glipt vantussen je vingers... en je mag nog niet te lang letten, want de band moet draaien! Bij de ingepakte repen komen er opeens een reeks voorbij met enkel het zilver cellofaantje... huh? Damn! Papiertjes dringend bijvullen! Als de machine weer op gang is, dan heb je het leuke jobke om al de verkeerd ingepakte repen opnieuw uit het papier te halen en in de 'recyclagebak' te gooien. De chocolade zal nadien hersmolten worden tot nieuwe repen die dan hopelijk wél juist verpakt geraken.

9u. 'Middagpauze' van een kwartier. Eén luttel kwartiertje voor een boterhammeke, een sigaret en, indien nodig, een toiletstop!? Maar de vrouwen klagen er niet over... ze mogen dus wel drie dagen per week een kwartiertje vroeger naar huis he. Waaw, dat is het natuurlijk wel waard (?).

De tijd gaat tergend traag voorbij. Ik sta dan nog eens pal op een klok te kijken. Op het regelmatige gedruis van de machine denk ik 'saai' 'saai' 'saai'... op den duur begin ik te zingen (ze kunnen me toch niet horen). Tegen het einde aan begin ik van de ene voet op de andere te steunen. Zo lang rechtstaan is toch even wennen. Als kers op de taart mag ik op het einde van de shift de machine nog eens demonteren en alles netjes schoonmaken.

In de kleedkamer zegt de mevrouw van machine 1 enthousiast dat ik het wel heel goed heb gedaan voor m'n eerste dag. 'Ge moogt blijven', glimlacht ze. 'Joepie', denk ik.

21:35 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-09-07

Freggel & The Chocolate Factory!

freggel and the chocolate factory4

Freggeltje stapte vandaag het interimkantoor binnen en kwam met een paar witte klompjes buiten. Niet om bollen goudakaas te verkopen als hollands boerinnetje... wél om vanaf maandag in een chocoladefabriek te werken!

Laat ons realistisch zijn. Een tijdelijke bediendejob waarin ik de vrijheid heb om op onregelmatige basis vele dagen vrijaf te nemen vanwege de aankomende stage... dat is bijna niet te vinden. Een chocoladefabriek die toch niet met vaste contracten werkt en de mensen hun vrijheid laat, dat dan weer wel. Doe daar nog een stevig basisloon bij, een ploegenpremie, maaltijdcheques en pensioenspremie... mijn oren stonden gespitst!

Het is bandwerk, dat wel. Foute chocoladerepen er vantussen prutsen, chocoladefiguurtjes keren en keuren, kilo's chocolade in dozen steken... Of het plezant zal zijn, da's wat anders. Maar met een gezonde dosis relativeringsvermogen en de blik op de bankrekening gericht, zal het allemaal wel meevallen. Ik heb eindelijk iets om handen!

Zodus, maandag begin ik met 'den vroegen', ttz van 5u (piekepiek!) tot 13u.  Voor de rest van de week sta ik ook al op de planning met op vrijdag 'de laten' van 12.45u tot 20.30u. We bekijken het week per week en ondertussen zoek ik nog altijd verder naar jobkes in het onderwijs.

Maar één ding is zeker: die klompjes zijn dus echt wel sexy!

:o)))

13:55 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

06-09-07

Fotohoekje...

Even laten weten dat ik m'n fotohoekje volledig up-to-date heb gebracht :o) De laatste foto's van in Oz staan er dus nu ook op, alsook het uitstapje naar VTM-live!

Bijna weer weekend, joehoeee!

18:45 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-09-07

Jeugdsentiment

Ik had het er gisteren al met iemand over gehad en nu ik toch de tijd heb (zie vorige post, ahum), dacht ik, laat ik ze eens allemaal op een rij zetten voor u:

en natuurlijk NIET TE VERGETEN:

17:32 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Tijd zat!

Klaar om iets te schrijven, maar ik weet eigenlijk niet wat. Schrijven om zomaar iets te schrijven, om de lezers die hier regelmatig komen piepen niet teleur te stellen, om m'n tijd te verdrijven...

Tijd heb ik nu wel zat, ja. Wat een luxe lijkt voor de meesten onder jullie, wordt voor mij stilaan een vervelende zaak. Heb me wel al ingeschreven voor de stage van m'n gpb-opleiding, maar men raadt me aan om nog te wachten met zoeken naar een stageschool, omdat die nu nog volop bezig zijn met de start van het nieuwe schooljaar. Ben ook al op zoek naar een job, maar tot nu toe nog geen positief antwoord gehad. 't Is te zeggen: ze doen de moeite zelfs niet om enig antwoord te geven. Maandag dan met m'n cv'tje in de hand naar het interimkantoor, maar stomweg vergeten dat het grote kermis was (en nog steeds is) in ons 'stadje'. Tja... dan kon ik evengoed ook daar blijven hangen om er de laatste vakantiesfeer op te snuiven ;o)

Maar volgende week is het menens! Eens het feestgedruis voorbij, zal IK eens uit de startblokken schieten! Tot zolang blijf ik mijn dagen vullen met lang slapen, beetje lanterfanten, moeder helpen, rondrijden en tokkelen op het internet. O ja, en morgen naar de avondmarkt :o)))

15:42 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-09-07

De foor van je leven

Ja hoor, ik ben er nog. Net zoals ik er de voorbije dagen ook wel was, maar dan half.

Ineens wordt je een ticketje aangeboden om op de allerplezierigste roetsjbaan van het leven te zitten. Duikelen en draaien hoog boven de grond en kolken langs spannende loops. Je stapt enthousiast in en weet niet wat je te wachten staat. Daar ga je dan de eerste keer het parcours rond. Waw, een tintelende sensatie zet je zintuigen op scherp en je schreeuwt: 'nog een keer!'.

Als een klein kind ren je terug naar het begin en spring je zonder vrees in het tuig. Klaar voor een tweede rondje kantelen en keren! Maar deze keer kom je er wel wat draaierig uit. Het ging opeens allemaal heel snel... een gevoel dat je niet meer gewoon was. Een goed gevoel eigenlijk. Nog een keer?

Vol overmoed en nog niet bekomen van de vorige rit, stap je opnieuw in. De derde keer op rij... system overload! Ondertussen is je lijf moe geworden van al die spanning en je bonkt als een lappenpop tegen de zijkanten aan. De zwierige bochten die eens zo plezant leken, leggen nu knopen in je maag. Je vreest voor je leven wanneer je naar het allerhoogste punt wordt getrokken en het einde beneden zelfs niet in zicht is... zintuigen worden afgesloten en je denkt: nooit meer!

Te veel sensatie op te korte tijd. En vooral, te weinig pauze tussenin. Je zou voor minder een schrik opdoen en wil terug in je oude leven vluchten. Even wil je het opgeven, maar toch... die roetsjbaan blijft lonken. Wat als je het rit per rit doet? Plezier op een gecontroleerde manier? Zachtjes wennen aan het parcours... Misschien is die roetsjbaan zo slecht nog niet om een levenslang abonnement op te nemen?

 

02:55 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |