10-09-07

Tussen de koetjesrepen!

4.45u. Met veel te weinig slaap achter m'n kiezen kom ik binnen in het reftertje van de fabriek. "Hoi, ik ben een nieuwtje" (kleine glimlach). De vrouwen geven me een blik van "allez, weeral ene" en iemand haalt me een witte overschort en haarnetje. Ze zijn blijkbaar niet geïnteresseerd in hoe ik heet, laat staan waarom ik hier sta. Na het omkleden ga ik vredig zitten aan tafel, waar de gesprekken worden hervat, en doe m'n best om te doen alsof ik er niet ben. In een nieuwe situatie vind ik het altijd verstandiger om een low profile te houden.

5u. Iedereen schuift gelijktijdig de stoelen naar achteren. Het signaal dat het tijd is om te werken... Ik krijg te horen dat ik aan de lijn van de koetjesrepen zal staan. Eén grote band die de vers geperste repen in rijen doet voorbij komen. De rijen repen worden zijdelings afgeleid naar 3 machines die elke reep dan weer afzonderlijk inpakt in papiertjes. Machine nummer 2 zal blijkbaar door mij bemand worden. Hihi... Wat ik moet doen is de voorraad inpakpapiertjes aanvullen, de ingepakte repen keuren en als de boel blokkeert, de machine zo snel mogelijk vrij maken en opnieuw doen draaien. Het zwaailicht geeft het startschot, in de verte komen de rijen koetjesrepen mijn kant op.

Het went snel. Hoewel de machine regelmatig blokkeert: repen die niet mooi in de rij blijven liggen en verpulverd geraken. Dan is het prutsen geblazen om de brokjes chocolade vantussen het ijzer te krijgen. Niet gemakkelijk, want dat smelt en glipt vantussen je vingers... en je mag nog niet te lang letten, want de band moet draaien! Bij de ingepakte repen komen er opeens een reeks voorbij met enkel het zilver cellofaantje... huh? Damn! Papiertjes dringend bijvullen! Als de machine weer op gang is, dan heb je het leuke jobke om al de verkeerd ingepakte repen opnieuw uit het papier te halen en in de 'recyclagebak' te gooien. De chocolade zal nadien hersmolten worden tot nieuwe repen die dan hopelijk wél juist verpakt geraken.

9u. 'Middagpauze' van een kwartier. Eén luttel kwartiertje voor een boterhammeke, een sigaret en, indien nodig, een toiletstop!? Maar de vrouwen klagen er niet over... ze mogen dus wel drie dagen per week een kwartiertje vroeger naar huis he. Waaw, dat is het natuurlijk wel waard (?).

De tijd gaat tergend traag voorbij. Ik sta dan nog eens pal op een klok te kijken. Op het regelmatige gedruis van de machine denk ik 'saai' 'saai' 'saai'... op den duur begin ik te zingen (ze kunnen me toch niet horen). Tegen het einde aan begin ik van de ene voet op de andere te steunen. Zo lang rechtstaan is toch even wennen. Als kers op de taart mag ik op het einde van de shift de machine nog eens demonteren en alles netjes schoonmaken.

In de kleedkamer zegt de mevrouw van machine 1 enthousiast dat ik het wel heel goed heb gedaan voor m'n eerste dag. 'Ge moogt blijven', glimlacht ze. 'Joepie', denk ik.

21:35 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Aiaiai, zou niks voor mij zijn, alleen al het constant blijven rechtstaan is er teveel aan. Maar als het maar voor efkes is...

Groetjes
Kim

Gepost door: Kim | 11-09-07

Proficiat Freggeltje... Het is misschien niet echt leuk... maar er komt vast wat beters uit de bus hoor.. Intussen ben je tenminste geen nummerke in de statistieken van de rva...!
Ség... die mislukte reepjes... moeten die echt in de recyclagebak? ;-))))

Fijne dag nog!

Gepost door: M&M | 11-09-07

Zo is dat M&M :-)
Ik had van freggeltje niks anders verwacht ook niet ;-)
lieve groet
ps: Moest je witte chocolade tegenkomen met pralinévulling.........

Gepost door: Ellen | 13-09-07

De commentaren zijn gesloten.