16-07-07

De Great Ocean Road: van Melbourne naar Adelaide

Donderdag 12 juli: Laatste dag in Melbourne... alweer vroeg uit de veren. Kan toch niet slapen met al dat lawaai hier. Zijn ze ooit naar bed geweest? In de morgen op internet wat creatief zitten wezen en dan opnieuw 't stad in. Ik ben mijn tweedehands fleece eigenlijk wel beu gezien... sta op alle foto's in 't blauw de laatste tijd! Ik dus op zoek naar een goedkope winkel en jawel, voor 29 dollar vind ik een lichtgrijze vest. Kopen die boel!! Ik gooi mijn fleece direct de vuilbak in ;o) Waaaw, een echte vest! Die middag de beste noodles ooit gegeten in een winkelcomplex waarvan ik de naam al niet meer weet. Dan op jacht naar een goed boek. Omdat Harry Potter nog niet uit is, koop ik uiteindelijk 'Angels and Demons' van Dan Brown (ge weet wel, den dienen van 'The Da Vinci Code'). Om 18u sta ik terug in het hostel en ik val letterlijk om van de slaap. Word pas rond half acht weer wakker... eten, douchen, backpack weer maken... en opeens niet meer kunnen slapen. Uiteindelijk toch mezelf in bed gekregen tegen middernacht. Tsss, ritme helemaal in de knoop!

MELBOURNE: een levendige stad met kunst op elke hoek. Ik heb het meeste gehaald uit twee volle dagen, maar heb nog geen vierde gezien van deze stad. Zeker een aanrader, alhoewel, misschien beter in de zomer ;o)

FRIDAY the 13TH... brrrr, als dit maar goed afloopt! Ik sta om 7u te wachten aan het Neighbours' Centre (juist ja, dat is hier ook gevestigd!) op de Groovy Grape Bus die ons van Melbourne naar Adelaide brengt via de GREAT OCEAN ROAD en dit gedurende 3 dagen en 2 nachten. De gids is voor een keer een vrouw zeg! We zijn in totaal met 11 mensen: lekker weinig en gezellig... Vier Zwitsers die wel een beetje op zichzelf blijven, maar heel behulpzaam zijn tijdens eten maken en de afwas; en dan ons 'groepje': Hoon uit Korea, Francesca en Roberta uit Italie, Daniella uit Brazilie, Chris uit Londen en ik natuurlijk.

Moe... help, ik ben zo moe... maar geen tijd om in te dommelen: bus in, bus uit... de hele dag door. Maar het is nogal de moeite!! We rijden de kustlijn af richting Great Ocean Road. Onderweg stoppen we al bij verschillende lookouts. 't Regent, 't is koud... maar toch maken we er een positieve boel van. Er zitten gelukkig geen klagers bij. We houden halt bij een lighthouse dat blijkbaar heel bekend is owv een TV-serie 'Round the Twist'. Is mij niet bekend, maar toch gauw het uitzicht bewonderen. Net voor de middag komen we dan bij het officiele beginpunt van de Great Ocean Road. Ozzie soldaten hebben deze weg eigenhandig aangelegd. Een standbeeld gedenkt hun bloed, zweet en tranen. Het is een bochtige weg langsheen prachtige kusten. Onderweg nog een paar haltes om foto's te nemen van de prachtige vergezichten. Ook veel regenbogen hier! En zelfs koala's in 't wild! De Great Ocean Road bestaat in feite uit drie grote delen: eerst langsheen stranden, dan een eindje door een regenwoud en uiteindelijk langsheen hoge kliffen met als hoogtepunt 'The Twelve Apostles'. We stoppen voor lunch in een klein stadje, Apollo Bay, waar we worden getrakteerd op een snack in een gezellige bar. Daarna een wandeling doorheen een stukje regenwoud (vooral varens: 'ferns') om tegen de avond bij de Twaalf Apostelen te belanden. Deze grillig gevormde rotsen staan in zee, net naast de kliffen en zijn in feite overblijfsels van diezelfde kliffen. Elk jaar brokkelt de poreuze zandsteen verder af landinwaarts met wel 2cm... uiteindelijk zullen ook de Apostelen verdwijnen door erosie. Twee jaar geleden is er zelfs al eentje in zee gedonderd. Maar zolang de rest overeind blijft staan, zullen ze dagelijks gefotografeerd worden door duizenden toeristen.

Het wordt zo stilaan tijd om onze slaapplaats op te zoeken: Port Campbell. Een gezellig huisje bijna voor ons alleen. Er is ook nog een Engels koppeltje dat samen met ons voor het haardvuur hangt en zelfs meegeniet van de lekkere spaghetti. We hadden massa's over! Dat zal trouwens de hele trip zo zijn: aan eten niet tekort, amaai!

Zaterdag 14 juli: Vroeg opgestaan (veel te vroeg), want alweer een busy day voor de boeg. We bezoeken Lorch Ard Gorge, waar een schip rond 1850 tegen de klippen is geslagen. De twee overlevenden zijn op miraculeuze wijze aangespoeld op het enige strandje in de buurt. Maar wat een plek!! Ik zou voor minder drenkeling willen zijn hier... Daarna nog eens de 12 Apostelen gaan bezoeken, deze keer in het ochtendlicht, en Daniella en Chris de helicopter ingeduwd voor een 8 minuten durend ritje hoog boven de kliffen. De rest blijft veilig aan de grond en houdt de 60 dollar mooi in hun zakken... Een volgende stop is London Bridge: alweer een rotsformatie dat door erosie is uitgehold tot een soort brug vanaf de kust gezien... MAAR in feite is er geen sprake meer van een brug, want het eerste stuk is ondertussen al ingestort, zodat er alleen nog een eilandje overblijft naast de kust. 'London Bridge has fallen down', rings a bell?? :o)) Funny story, want er zaten wel nog mensen op de 'brug' toen dat gebeurde in 1985. Bleek een bekend parlementslid te zijn die op weekend was met zijn maitresse... Caught by the media!! De volgende lookout langsheen de Great Ocean Road is the Bay of Martyrs, zowat de laatste hoge kliffen die we zullen tegenkomen. 'You are here for one small moment in time' staat geschreven op een bord aan de lookout. Stemt tot nadenken... Als we willen vertrekken, zien we een vrij mager hondje een beetje verloren rondlopen. Wel een halsband, maar geen eigenaar... Alle moederharten beginnen sneller te slaan en de Jack Russel zat bijna op de bus. De tour guide beslist dan toch op het laatste moment om het beestje niet mee te nemen. Er zullen hier nog veel meer toeristen langskomen en dat hondje komt wel terecht. Och here...

Daarmee hebben we de Great Ocean Road zo goed als afgelegd. We vervolgen onze tocht naar Adelaide landinwaarts nu en zetten koers naar The Grampians, een National Park. Onderweg in ware safaristijl door een oude vulkaankrater gereden waar het barst van ozzie wildlife: kangoeroes, koala's en emu's everywhere! Lunch wordt geprepareerd een beetje verder op onze route: sandwiches and salad, zelf te maken weliswaar. Tegen de vooravond komen we aan in The Grampians. Opnieuw kangoeroes te bewonderen, zomaar op de parking, en een stukje Aboriginal Culture meegepikt. Daarna een wandeling door het indrukwekkende landschap naar een lookout 'The Balconies', waar we de zon zien ondergaan. Het is een mooie dag geweest, maar het wordt toch nog serieus koud 's avonds! We kunnen alweer in volle gezelligheid opwarmen in ons tweede vakantiehuisje temidden van het park. Als avondeten wordt het een heerlijke BBQ. Moegegeten, moegekeken en moegewandeld kruipen we allen snel onze bedjes in.

Zondag 15 juli: Om 7.15u staan we alweer vertrekkensklaar, want een twee uur durende bergwandeling wacht ons op. Pffew! Niet voor watjes zenne... helemaal tot boven klimmen langsheen greten en rotsen... Maar boven wacht een ongelofelijke beloning! Na de afdaling begin het mij eerlijk gezegd een beetje tegen te steken om steeds die bus in en uit te jumpen... maar ik ben ook doodop, dus 't zal dat wel zijn. Gelukkig hoor ik dat er ons nog maar 1 stop meer rest: de McKenzie Waterfalls. Alweer een wandeling. Nu eerst ik-weet-niet-hoeveel-meter naar beneden en dan weer naar boven. Allez ja, dit was ook de moeite waard, ik geef het toe. Na deze uitputtende morgen klimmen we terug onze bus op voor de laatste 300km naar Adelaide. Als we de grens met South Australia oversteken, worden de horloges een half uurtje teruggedraaid. Weird!! We stoppen kort daarna voor een sandwichlunch in een klein stil stadje. South Australia: er IS hier dan ook niet veel meer te doen dan Adelaide, de hoofdstad van deze 'state'. Om 18u arriveren we op onze bestemming. Ik word gedropt bij m'n hostel, dat zoals gewoonlijk alweer buiten het centrum ligt. Ik hou m'n hart al vast... maar qua service en netheid scoort 'Travellers Inn' wel gemiddeld tot goed volgens de Schaal van Freggel.

Mensenlief, ik ben MOE!! En dan kom je op het moment dat je gewoon te moe bent om te gaan slapen! Al voorgehad? Ik dus wel... ik slenter de stad in op zoek naar de anderen en beland met hen in een ozzie cafeetje 'Grace Emily'. Daarna nog een volledige pizza naar binnen gekregen en om 23.30u naar het hostel voor een lange en welverdiende slaap!

PS1: Adelaide ziet er op 't eerste gezicht wel leuk uit.

PS2: Ik weet dat het alweer een hele boterham is om te lezen. Kan je je voorstellen hoe vermoeiend de trip wel is geweest??

PS3: Check out the new pictures!!!

17:04 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wow Lijkt wel de moeite, die great ocean road!!!
Round the Twist is een programma dat hier bij ons op ketnet uitgezonden wordt (werd?), er spelen een aantal acteurs in mee die bekend zijn van Home and Away!
Te moe zijn om te slapen is geen fijn gevoel, hè! Heb ik ook al een paar keer meegemaakt en ik word daar echt supervervelend van, hopelijk was jij beter gezelschap...
Geniet nog van de trip, voor je het weet ben je terug in België...

Gepost door: Tessa | 16-07-07

De commentaren zijn gesloten.