10-07-07

Het meest oostelijke punt van Oz: Byron Bay!

Zaterdag 7 juli: En wijle weg! Ik verlaat Brisbane voor een laatste rit op de Premier Bus. In tegenstelling tot wat andere backpackers als een ramp beschouwen, vind ik de bus nog redelijk relaxed. Het 'onderweg-zijn' met een zacht muziekje op de achtergrond, de zon op je gezicht en de natuur van Australie die aan je voorbijschiet. Zalig... Voor een keer komt het goed uit dat ik zo klein ben en ik strek mijn benen uit over de zetel naast mij.

Hierbij zeg ik Queensland vaarwel. Sinds Airlie Beach ben ik hier niet meer weg te slagen geweest, maar het IS dan ook een groot gebied. Zoals ik al eerder zei, Queensland is wel mijn favoriet, waar elke zin eindigt met een 'heeey'. Vanaf nu is het in hoog tempo door de rest van Oz met een eerste stop in BYRON BAY, New South Wales. Ik ben dus naar het zuiden gereisd en heb daarmee het pitoreske Noosa en het Miami-achtige Surfers' Paradise aan me laten voorbijgaan. But hey, we kunnen het niet allemaal tegelijk hebben.

BYRON BAY, waar het meest oostelijke punt van heel Australie ligt, met haar bekende vuurtoren als uitkijkpost en de jaarlijkse migratie van walvissen dicht langs de kustlijn heen. Na het inchecken in het Dive Centre Inn (pretty good hostel) start ik mijn verkenning doorheen dit gezellig stadje. Het is zaterdagavond en het straatbeeld is goed gevuld met jonge mensen. Peace man, want het is hier een en al hippiestijl! Een zoete wierrookgeur komt uit de vele mystieke winkeltjes die hand- en kaartlezen, massages en spirituele begeleiding aanbieden. De mensen die me kennen, weten dat dit ook mijn zinnen prikkelt... Jawel, ik ben nu ook de trotse bezitster van een stel tarotkaarten ;o) Mijn aandacht wordt opeens getrokken door live muziek, een soort Indische meditatiemuziek. Ik volg het geluid tot in The Rails, een bar die er heel uitnodigend uitziet met buiten knetterende vuurtjes in tonnen. Een voorbijganger zou ons algauw als een stelletje daklozen aanzien, maar het is wel gezellig zo met z'n allen opwarmen rond de vuurtonnen. Een mens wordt van minder gelukkig. Terwijl de live band voor een relaxte atmosfeer zorgt, babbelt iedereen vrolijk om zich heen. Ik word aangesproken door Glenn, een al wat oudere ozzie die erbij loopt in landloperstijl (wat wel normaal is hier). Hij blijkt archeoloog te zijn, wat op slag een heel interessant gesprek oplevert. Na een dik uur wordt de vraag gesteld: 'Would you like to come to my place?' O jee... here we go... 'No thanks, but nice talk though' en niet veel later druipt hij af.

Zondag 8 juli: redelijk vroeg opgestaan en opnieuw de hoofdstraat in. Ik boek een voormiddagje zeekayakken met dolfijnen voor de volgende dag en beslis daarna richting Lighthouse te gaan. Het wordt een heuse wandeling bergop, maar ik word alweer getrakteerd op een overweldigend uitzicht en dito natuur. Zelfs een fotoshoot gehouden met een zeer ijdele papegaai! (zie fotohoekje). Eens bij de vuurtoren aangekomen, kan het walvisspotten beginnen... Elke winter trekt hier een populatie van ongeveer 9000 walvissen voorbij van zuid naar noord. Het is de 'humpback whale' die tot 14 meter lang wordt en gemiddeld 40 ton weegt. Omdat dit het meest oostelijke punt van Oz is, komen de walvissen hier heel dicht tegen de kust aanzwemmen. Met wat geluk kan je de mastodonten uit het water zien springen en allerlei gekke stunten zien doen. Ik heb vandaag niet zoveel geluk: veel 'spraying' (wanneer de walvissen uitademen, 9000 liter adem per keer!!) en een rug-met-vin wat dichterbij. Ach, 't is ook voor hen zondag. 's Avonds verdiep ik me in mijn tarotkaarten. Vooral een plezierige bezigheid met merkwaardig genoeg veel waarheid... Mijn toekomst ziet er alvast rooskleurig uit :o) Daarna met de andere bewoners een paar filmpjes gekeken: gezellig!

Maandag 9 juli: Na een goede nachtrust fris opgestaan en mijn rugzakje klaargemaakt voor het kayakken. Het zonnetje schijnt, maar er zit toch een windje... Tijdens de tijd die me rest, ga ik nog eens door mijn reispapieren heen. Wat blijkt? We hebben een fout gemaakt, Melissa (reisconsulente) en ik! 1 nacht accommodatie teveel geboekt... moet dus geannuleerd worden en ik moet het geld terug. Na wat over en weer gebel krijg ik het zaakje weer recht. Als je 't zelf niet volledig in handen houdt he! Tssss...

10.15u: Telefoon gaat... "Juffrouw, het is te winderig vandaag. De kayak gaat niet door." Oh neeeeee!! Dit is al de tweede keer dat het kayakken wordt afgelast! (eerste keer in Cape Tribulation, remember?) Een of andere kracht wil duidelijk NIET dat ik op zee ga peddelen. Why???

Allez, wat nu? Eerst en vooral mijn geld gaan terugvragen (zoveel refunds vandaag?!). Het Dive Centre, waar ik verblijf, organiseert 3 maal daags 'whale watching' vanop zee. 15 dollar meer dan het kayakken, maar kom, ik reserveer me een plaatsje op het rubberbootje voor die middag. Ookal is het bewolkt en frisjes, het wordt een geslaagde missie. We zien 1 humpback whale die een 'breach' uitvoert (springt helemaal uit het water en plonst zijwaarts terug de zee in)! Eens dichterbij cruist hij rustig voort: spray...rug+vin...spray...rug+vin... helaas geen trucjes meer. Een beetje later krijgen we visite van een school nieuwsgierige dolfijnen. De skipper gaat opeens volle kracht vooruit en de 15-tal flippers volgen vol enthousiasme ons bootje. Ze lijken wel te vliegen door het water en ik kan ze bijna aanraken, maar nog ietsje verder over de rand leunen en ik lig eruit... Na de speeltijd varen we rond een rotsformatie (Julian Rocks), waar we naast wat uitleg over het ecosysteem hier onverwachts een reuzenschildpad tegenkomen. Het beest is enorm! En prachtig! Helaas wordt het daarna maar stilletjes rondom onze boot... geen walvis of ander leven meer te bespeuren. We horen wel nog de walvisliederen door een onderwatermicro, maar daar zal het bij blijven. Tja, je kan de natuur niet forceren heeey...

's Avonds alweer gezellig zitten praten met de anderen in het hostel, filmpje gekeken, naar de bottle shop om nog wat meer gezelligheid,... het wordt uiteindelijk half 2 eer ik in mijn bedje kruip. Morgenavond het vliegtuig op naar BIEP-BIEP!

Catch ya later piepels!!

06:02 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Byron Bay, daar zijn we ook gepasseerd, maar niet blijven slapen: alleen naar de vuurtoren geweest. wel mooi.
Ben je naar het zuiden aan het trekken? naar het slechte weer (tja, het is er winter hé).
Nog veel plezier.
Groetjes
kim

Gepost door: Kim | 11-07-07

heeeeey ! En Ellen ziet nog steeds dat het goed gaat :-)
lieve groet

Gepost door: Ellen | 11-07-07

De commentaren zijn gesloten.