27-06-07

Picking in the rain!

Terwijl ik mijn laatste filmpjes aan het uploaden was, moest ik opeens denken aan deze klassieker. Om de moed hoog te houden op het veld, heb ik veel gezongen. Onder andere ook dit liedje, maar dan in mijn versie: 'I'm picking in the rain'. Ik weet dat het in Belgie daar momenteel ook met bakken uit de lucht komt. En geef nu toe: als je dit hoort, word je toch opeens een stuk vrolijker, niet?

 

 

PS: Morgenvroeg vertrek ik naar Fraser Island voor een 3-dagen durende trip. Met een groepje van 10 mensen (alweer 4 Ieren erbij!) mogen we zelf het eiland gaan verkennen met een 4X4. De zon is vandaag al komen piepen en zal de volgende dagen zeker ook van de partij zijn. Ik kijk er al naar uit om in het zand en de vele kreekjes te driften, hehe :o)))

11:20 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-06-07

Van de regen in de drop...

allernieuwste foto's en filmpjes nu te bekijken!

DSCN1105

 

Deze is vandaag genomen in Rainbow Beach. Nice weather!

11:41 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

5 weken Big Brother in Clare

300 dollar is het bedrag wat ik heb overgehouden aan mijn loon van de voorbije 5 weken en een half... schandalig, maar toch beter dan niks. Ik heb gewerkt in ondragelijke hitte en bittere kou. Eerst met sandalen, totdat mijn rechter enkel begon op te zwellen... dan met twee paar van mijn dure sokken, totdat ze bijna niet meer aaneen hingen... uiteindelijk blootsvoets, volledig 1 met de natuur! Mijn donkere Fjall Raven broek is voor eeuwig besmeurd met courgettensap, waardoor ik nu maar 1 deftige lange broek meer heb. Ik ben bezaaid met muggenbeten, heb drie spinnenbeten gehad waarbij de huid rondom opzwelt, verlamd aanvoelt en enorm jeukt. Heb een verkoudheid doorstaan en natuurlijk de eeuwige rugpijn moeten verdragen.

Maar ik leef nog!

Ik heb massa's courgetten geplukt met een gebogen rug achter de 'boom' aan (=een machine, spreek uit: boem). Ik heb courgetten geplukt met een emmer aan mijn zij, vanwege het veel te natte weer. Ik heb ook courgetten verpakt in het pakhuis. Ik ben enkele keren supervisor geweest op het veld. Toen de courgettenmarkt ineenzakte, konden we op een andere farm squash plukken, een geel klein sierpompoenachtig ding waar ik nog nooit van gehoord had. De squashplanten groeien nog dichter bij de grond en dit wordt ALTIJD met een emmer geplukt... Ik haat squash.

Het is niet abnormaal dat je allerlei beesten tegenkomt als je temidden van een veld sugar cane (suikerriet)woont: kikkers, cane toads, sprinkhanen van 10cm lang, spinnen, veel te veel insecten en natuurlijk 'Zucchina', de bandicoot die elke avond kwam rondsnuffelen op zoek naar eten. Geen slangen gezien, alhoewel velen tussen het suikerriet leven.

Boodschappen doen vanuit Clare, niet gemakkelijk! Ofwel konden we een busje voor 11 man inleggen voor 140 dollar... halloooo?? Het alternatief was liften, wat uiteindelijk een heel boeiende bezigheid blijkt. Zo was er een koppel die ons zonder probleem helemaal tot aan ons kamp wou brengen 'omdat ze de streek wilden verkennen'. Op een keer stopt er een local guy die zijn 'mate' opbelde, omdat we met teveel waren voor 1 pickup of 'ute' zoals dat hier heet. (Trouwens, iedereen rijdt hier met een witte ute rond, heel verwarrend) Met twee pickups dus naar de stad... diezelfde gast staat ons die avond aan de winkel weer op te wachten om ons terug naar Clare te brengen. Hehe, girl power! Nadeel was dat we met 4 vooraan moesten zitten... en raad eens wie er gepropt zat onder het dashbord?? Juist ja. Na een kwartier mogen stoppen, omdat ik mijn benen niet meer voelde!

Als we niet aan het werk waren of geen halve dag aan het liften waren, wat deden we dan nog? Boeken lezen, muziek luisteren, TV kijken (witte sneeuw moet je er bij nemen), frograce houden, een verjaardagstaart bakken... en vooral veel zagen tegen mekaar over hoe saai het wel niet is. Het was altijd uitkijken naar woensdag, want dan is het FISH and CHIPS-dag in Clare pub! Na een heleboel smakelijke calorietjes kregen we dan meestal een lift naar huis terug van Shelly, de barvrouw.

Samenleven met een groepje mensen (en dan vooral vrouwen) gaat met ups en downs... het woord Big Brother is meerdere keren gevallen. Op een avond vragen de meiden me naar mijn reden van reizen. Ik zeg dat ik mijn reis als een pauze bekijk, iets wat ik enkel en alleen voor mezelf doe, en daarna terug naar het echte leven keer in Belgie. Of dit dan niet mijn echte leven is? Of ik mijn verdere leven wel kan plannen? Of ik denk dat het allemaal zo zal verlopen? Amaai, ik had me daar nogal een discussie op de nek gehaald. Ach ja, ze zijn nog jong nietwaar ;o) Mijn stilzwijgen daarna heeft hen wellicht geleerd dat sommige meningen beter onuitgesproken blijven en dat niet te oordelen valt over andermans motivaties... sindsdien werd ik geleidelijk aan en buiten mijn wil om gepromoveerd tot een soort opperhoofd van ons kamp. Ook Anna, de bazin, gebruikte mij als tussenpersoon voor boodschappen naar het kamp toe.

Het grootste gespreksonderwerp dat je kan verwachten als je een meute meiden bij mekaar steekt met slechts af en toe wat vertier zijn THA BOYZZZ natuurlijk... Jaja, de local farmerjongens kwamen geregeld kijken hoe we het stelden in ons kamp. Soms gingen we ook uit met hen naar Queens, de enige nachtclub in Ayr (ahum). Te dronken om ons terug naar huis te voeren, beslissen ze dan dat we maar beter overnachten in Ayr zelf (we hadden dagje verlof nadien)... zo belandden we in een huis waar het een zoete inval bleek te zijn van mensen die er niet wonen, maar er wel komen slapen. Was me het avontuurtje wel!

De laatste anderhalve week was er toch een specialleke, de Luke... Net gescheiden van z'n vrouw (ze trouwen hier vroeg op het platteland he) en wellicht op zoek naar aandacht, stelt hij voor om voor mij en de Zweedse meisjes te koken. Hij woont net om de hoek, nog geen 5 minuutjes verder. Uiteindelijk belanden we bijna elke avond bij hem op de knusse sofa, met dikke dekens om ons heen en een glas wijn in de hand. Hij kan overigens geweldig koken! Ja, die gast was heel interessant... en had ik iets langer gebleven, ik was helemaal verkocht! Maar dat mocht me niet gebeuren natuurlijk, niet nu. Bovendien blijf ik geloven in het lot. Als het moet zijn... dan... en anders niet...

Ook in het kamp zelf was het sinds anderhalve week niet meer jongens-vrij. Er zijn drie Ierse paddy's ingetrokken: Barry, Damien en Adam. Jullie weten ondertussen al dat ik het Ierse volk super vind en ook deze jongens bevestigen dat. Steeds ambiance in de keet met hen erbij! Niet onbelangrijk detail: ze hebben een auto!! Dus wij eindelijk vrij om 't stad in en uit te gaan :o)

Het laatste wat ik nog kwijt wil, is een woordje over het slechte weer hier... Het is verschrikkelijk! Het regent nu al twee of drie weken aan een stuk en het is niet gestopt. Zeer ongewoon, zeggen de ozzies. Het land is in geen 12 jaar nog zo overspoeld geweest. Het is ook ongewoon koud: 12-15 graden en een gure wind, langs heel de oostkust. Brrr! Het was zeker geen pretje om daarin te werken: de rugpijn voelt erger aan door de kou, je krijgt je kleren maar niet droog en na de werkuren kan je zelfs niet buiten komen vanwege de regen. Daar kwam nog bij dat het veld al dat water niet meer kon slikken en we werden ingezet om greppels te graven begod!! De bazinnen van beide farms hadden zodanige medelij dat er geregeld een dikke soep klaarstond tegen dat we verkleumd van het veld kwamen. En maar goed ook! Ik heb het er niet voor over om een bronchite op te doen voor een appel en een ei... maar soit, 't is allemaal voorbij nu en wat me vooral zal bijblijven is de fun die ik met de meiden in het kamp heb gehad.

Ik ben ondertussen gearriveerd in Rainbow Beach, met spijtig genoeg de nadruk op 'rain'... pfff... ik wilde Fraser Island gaan rondrijden met een 4X4, maar in dit weer? Donderdag zou er beterschap zijn en dan zie ik wel wat ik wil doen. De busrit heeft me sowieso vermoeid, dus ik kan ondertussen wat slaap inhalen en genieten van niks doen en droog blijven :o)

Alrightieo, catch ya later guys!

03:25 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-06-07

Myriam zegt de dingen gedag...

Dag auto's in de straat. Dag winkels langs de stoep. Dag vriendelijke mevrouw in het hostel die speciaal voor mij uit bed is gekropen omdat ik veel te laat kwam inchecken gisteren... (Kon maar geen afscheid nemen van mijn Clare-familie; het was 10u 's avonds toen ik uiteindelijk in de stad Ayr aankwam). Dag wasmachine die geen vuile strepen nalaat. Dag droogkast, oooh, wat heb ik je gemist! Dag computer, dag bereik op mijn gsm, dag mensen (wat een hoop mensen ineens), dag dag!

I'M BACK IN TOWN !!

Maar wat voelt dit gemengd aan... Je laat een bende achter met wie je bijna 6 weken hebt samen gewerkt, samen geleefd, samen gekookt... alles! Daarenboven werd mij stilaan de rol toebedeeld van 'moeder des huizes' die alle lichten en de tv uitdoet 's avonds, die de keuken een beetje op orde houdt (niet te veel natuurlijk), die al het gerief van een ander weet liggen, die de spinnen doodklopt, die de kikkers uit de douche zet... 'Teacher', zo werd ik genoemd en ja, ik geef het toe, ik ben erdoor geflatteerd... Nu is het ook zo dat de anderen een stukje jonger waren dan mezelf. Vooral de twee Zweedse meisjes, Maja en Angelica (beiden 19 jaar), lieten zich maar al te graag in goeie banen leiden. Ik zal ze missen...

Maar genoeg melancholisch gebabbel! De laatste etappe van mijn reis begint vanaf NU! Ik stap binnen 2u op de bus naar Rainbow Beach (17u durende trip!!), waar ik eerst en vooral mijn blog volledig ga updaten. Jullie hebben een heleboel foto's en filmpjes tegoed en ook een deftig verslag van mijn leven als courgettentrekker in Clare. Kan al niet wachten!!

 

PS: Heb al een 20-tal foto's op het net gekregen, CHECK IT OUT!

04:52 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-06-07

Een teken van leven

10 juni begod! Ik moest al even de datum checken... Zo gaat dat dan als alle dagen op mekaar lijken. Twee gebeurtenissen vandaag:

1. Gelukkige Vaderkesdag!!

2. Gelukkige verjaardag Evy, de kersverse mama van Hannah... Dubbele proficiat dus!!

Heb nog 12 minuten... euhm euhm... alles nog steeds geweldig op de farm, ahum. Het weer is hier de laatste tijd omgeslagen (regen en 'koud'), zodat er niet zoveel groenten te plukken vallen --> veel vrije dagen! Ik denk te vertrekken op 24 juni, een week eerder dan voorzien. Geeft me wat meer ademruimte tijdens m'n verdere reis.

Hebben jullie al naar m'n reacties gekeken? Het magazine Flair nodigt me uit om mijn ervaringen te delen met hun lezers, amaai! Ik moet een tekstje en een foto insturen, maar dat zal toch voor na de courgettentijd zijn... -nog 8 minuten!-

Ook vandaag dagje verlof voor iedereen, dus wij gisteren de biezen gepakt om in Ayr te gaan feesten en aaneensluitend te overnachten. Heb eens flink de beentjes uitgezwaaid! En nu met kleine oogjes voor pc... zo weten we weer dat we nog leven ;o)

02:14 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |