11-05-07

Whitsundays trip 1/5 tot 3/5

DAG 1: HAPPY ANNIVERSARY MUM & DAD! 42 jaartjes lief en leed met mekaar... wie doet ze het nog na in onze wegwerpmaatschappij waar liefde al evenzeer een gemakkelijk te vervangen product is geworden. Enfin... iets anders nu: ik ga op de boot vandaag! Eerst nog om gemberpilletjes geweest tegen eventuele zeeziekte. You never know! Om 13u wordt ik verwacht aan de haven, waar The Clipper al ligt te wachten. Onze boot is natuurlijk de grootste van allemaal (hehe), plaats voor 60 man... Het is een prachtig zonnige dag. Geen Big Macs of strawberry milkshakes meer... Woehoe! Let the journey begin! Eens iedereen aan boord, varen we uit. Ik leer meteen twee hollandse meiden kennen, Babet en Marloes, alsook eentje van Duitsland, Andrea. Samen met nog een paar mensen vormen we de 'oudere' garde. Het merendeel van de passagiers is rond de 20... ik ben verzeild geraakt op een partyboot, net terwijl ik eens wilde genieten van echte RUST! In de namiddag valt er in feite niet veel te doen... We genieten van onze pintjes en wijntjes op het dek. De zeilen worden voor een half uurtje opgelaten, maar er is haast geen wind om deftig te zeilen. De rest van de trip zullen we dan ook grotendeels op motorkracht voortzetten. Om 18u wordt het avondeten EINDELIJK opgediend! Iedereen ver uitgehongerd, want we dachten dat we die dag ook wel lunch zouden krijgen... mooi niet dus! Honger is de beste saus, zeggen ze, maar het WAS ook lekker: vis, puree en groentjes. Om 19u meren we aan in een baai om de nacht door te brengen. Iedereen begint aan de drinking games en de goon. Wij daarentegen zijn niet echt in de stemming en kijken geamuseerd toe hoe de jongeren zich bezatten. Om 22u naar bed... waar de nachtmerrie begint. Als er geen 10 op mijn bed zaten, zat er geeneen BEDBUG! Zo erg had ik het nog nooit gezien! Mijn haren kwamen omhoog: hier slaap ik NIET! (zie filmpje) In alle stilte de crew gewaarschuwd en ik krijg onmiddellijk een andere kamer met een veel te hoge airco. Voorlopig geen zwart grut te zien. Maar ik slaap voor geen meter die nacht: veel te koud en om de 2u wakker om als een debiele met mijn zaklamp de hele matras af te zoeken.

DAG 2 - 6u: de wekker loopt eindelijk af. Zo vlug als ik kan de kamer uit en op het dek, waar het veel warmer is, zelfs zo vroeg in de morgen al! Er is ons een prachtige zonsopgang beloofd... en dat wordt het ook :o) - 7u: Brekkie - 7.30u: we varen uit naar Whitehaven Beach, DE trekpleister van de Whitsundays. Het ziet ernaar uit dat Andrea mijn reismaatje wordt op deze boottrip. We lopen op het witste strand ooit en zwemmen in de blauwste zee. We moeten wel stinger suits aan, want er zitten nog steeds gevaarlijke kwallen in het water. Om 11.30u lunch (sandwich, groenten, hesp en macaroni met tonijn). Een uurtje later is het snorkeltijd! De stinger suits weer aan, de snorkel op en boven het prachtig gekleurde koraal en de vele subtropische vissen gaan hangen. Ik snij zelfs mijn voet aan het koraal dat heel dicht onder het wateroppervlak ligt (niks erg zenne). Terwijl ik het bedbugverhaal stil probeer te houden (om paniek te vermijden), loopt het merendeel met onnoemelijk veel beten rond... en het verhaal doet dan toch de ronde. Mijn video wordt op slag een attractie! Die avond (de laatste) wordt er weer heel wat drank vergoten, maar niet door ons. Onze oudere garde amuseert zich met poker spelen en babbelen. Een van de crewmembers is zelfs een waal die perse met mij in het vlaams wil praten. Chapeau voor hem, hij kon er wat van! Hoogtepunt van de avond: 2 haaien van anderhalve meter die onze boot blijven omcirkelen: COOL! We hebben besloten om op het dek te slapen vannacht. Ten eerste is het een ervaring en ten tweede zitten hier geen bed bugs... Als uiteindelijk de grootste party animals naar bed strompelen, halen wij onze lakens boven, blazen een lege goonzak op en gebruiken het als kussen... en vallen uiteindelijk onder de sterren in slaap.

DAG 3: Echt gemakkelijk was het niet en warm al evenmin, maar het is de moeite als je wakker wordt met het morgenrood op je gezicht en het geruis van de zee in je oor. Na het ontbijt is er nog een uurtje tijd om te snorkelen... voor wie nuchter genoeg is... We liggen deze keer net voor Blue Pearl Bay, een prachtig uitzicht en alweer een mooi stukje rif gezien. De haaien van gisterenavond hebben ons gelukkig geen nieuwsgierig bezoekje gebracht. Hierna is het ommekeer en naar Airlie Beach terug. De voorbije dagen is het volop zon geweest. Een geslaagde trip! Misschien een iets te hoog partygehalte, maar ik heb mijn gelijkgestemden toch gevonden tussen de meute.

Terug in Seaview krijg ik mijn 'landlegs' terug: draaierig (vooral bij het bukken) en nog steed aan het wiegen op het ritme van de boot. Helabakes! Ik ben niet eens zeeziek geweest!! 7 dollar aan pillekes weg... ach ja...

Die avond worden we allen verwelkomd in Morocco's voor gratis 'jugs of beer' en KARAOKEAVOND! Dat horen mijn oortjes graag en jawel, het wordt een geweldige avond. Een uitgelaten sfeer, een groepsgevoel,... eerst limbo dansen en daarna karaoke. Ik MOET het hier natuurlijk ook doen: 'Ironic' van Alanis Morrisette en ik krijg de hele zaal mee :o))) Rond 1u beetje tipsie naar huis, fish&chips gehaald onderweg.

Er is een nieuwe flatmate ondertussen: Steve, een ozzie ex-soldaat die 7 jaar in het buitenland heeft gezeten. Hij was onder andere sniper in Irak en heeft vele mensen gedood. Geinteresseerd als ik ben in de menselijke psyche, laat ik hem op zijn eigen tempo zijn verhaal doen, vaak tot tranenstoe... man man... het doet je even stilstaan bij de ONzin van oorlog. Deze kerel heeft professionele hulp nodig. Hij is zoals ze hier zeggen: seriously fucked up.

Vrijdag 4 mei: De wekker loopt af en ik neem afscheid van Airlie Beach. Mijn reis gaat verder...

Steve wordt al snel ook wakker en maakt thee voor ons. Ik blijk voor hem een ideale uitlaatklep te zijn, want hij blijft maar verder praten over zijn belevenissen en gevoelens. Ik luister terwijl ik mijn backpack klaarmaak. Ook de anderen staan op. Het afscheid wordt zwaarder dan verwacht. Met een krop in de keel en een blad vol e-mailadressen loop ik onze flat uit. Bye bye...

Het busstation zit vol met mensen vanop de boot en van gisterennacht in de pub. Ik zie Andrea terug en nog een paar andere meisjes. Je bent NOOIT helemaal alleen!! Met een beetje vertraging komt de Premier bus aan... Townsville en Magnetic Island liggen 4u verder op mij te wachten...

De rest komt in een volgende post... ik denk dat jullie al genoeg leesvoer hebben ;o) En daarbij, de airco staat hier op en mijn pollekes vriezen er bijna af! Ik zit momenteel al in Cairns en heb daarnet mijn vlucht terug geboekt.

MANNEKES, IK VLIEG TERUG OP 9 AUGUSTUS! Ik kom in Zaventem aan op 10 augustus om 11u in de morgen. Boek al maar een fanfare, kriebel die spandoeken vol en zet de champieter klaar,... haha! Het is vroeger dan verwacht -VEEL vroeger-, maar het einde van augustus zat volgeboekt. De eerstvolgende vlucht was op 10 september en dat was me nu wel wat te lang... Zodus, ik ga nog een stukje van onze zomer kunnen meepikken en ondertussen ruim de tijd hebben om een nieuwe job en/of stageplaats in het onderwijs te zoeken. En ik weet er ook al een paar die hiermee HEEL content zullen zijn... ;o)

 

Tot de volgende post (waarop jullie niet te lang zullen moeten wachten)

09:01 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Freggeltje, je bent een bewonderenswaardige meid!
Na het zien van het filmpje met die bedbugs krijgen ze me nooit ofte nooit naar Australië!
Veel liefs van me
ps:Ik kijk uit naar je terugkomst :-)

Gepost door: Ellen | 11-05-07

De commentaren zijn gesloten.