26-04-07

De laatste post vanuit Airlie Beach?

Dinsdag 17 april: Deze week heb ik telkens avondshiften en vandaag moet ik maar om 20u beginnen. Deze morgen is Rory, een van de Ierse gasten, vertrokken naar Hamilton Island (1 van de 74 Whitsunday Islands voor de kust hier). Hij heeft er werk gevonden in een restaurantje. Zijn reisgezel Damien daarentegen blijft nog een weekje bij ons op het vasteland, omdat zijn job in de haven voorlopig wel nog doorgaat. Maar binnenkort trekken zij dus ook verder. Ik ben al veel Ieren tegen het lijf gelopen en het is echt een plezant volk! En daar zit de drank voor niks tussen zenne... Nee, misschien is het omdat ikzelf nog steeds door iedereen wordt aanzien als een Iers meisje... Echt, dat duurt maar voort... maar ik ben er ondertussen aan gewoon geraakt en vind het eigenlijk wel grappig.

Terug nu naar de orde van de dag. Ik heb dinsdag mijn eerste echte maaltijd klaargemaakt: kipfilet, patatjes en appelmoes! Njaaam! Daarna alweer een hele namiddag voor TV gehangen totdat het tijd was om te gaan werken. Ik had opnieuw sluit en zoals altijd kon ik daarna niet meteen slapen. Smsje naar zus gedaan... belt me terug... zoals gewoonlijk zit ze op dat moment in haar auto te manoevreren... typisch voor haar! Uiteindelijk toch met mijn favoriete speellijst “love songs” op mijn I-pod in slaap gedommeld.

Woensdag 18 april pas op de middag wakker geworden... en opnieuw een degelijke maaltijd gekookt: kangoeroeworst (da’s echt lekker!) met rijst en de rest van de appelmoes van de dag ervoor. Daarna opnieuw filmke gekeken (Catch me if you can)... pfff, het is hier echt saai bijtijds! Maar dan vind je weer iets anders om te doen, zoals aan ons eigen zwembad gaan liggen (niet zwemmen, want het heeft de bijnaam ‘spermabad’ hmhm). En daar lag ik dan te zonnen. Niemand anders in de buurt, buiten een paar mieren die mijn handdoek komen teisteren. Het zijn verloren gelopen zielen, want in feite is het op het muurtje naast mij te doen. Pas na 5 minuten zie ik de verbazingwekkende rechte tweevaksbaan van mieren op het muurtje. Ze lopen af en aan naar ik weet niet waar, maar ze blijven mekaar volgen, met de stroom mee. Dan bedenk ik: de mieren op mijn handdoek zullen wat avontuurlijker ingesteld zijn zeker... (zie ik daar enige vergelijking?) ;o)

Ik voel me weer 12 worden en grijns als ik een stokje zie liggen... hehe... testje: ik plant het stokje in de grond pal tegen het muurtje, recht in hun route... en inderdaad, het wordt een opstropping van jewelste, haha! Opeens is dit spektakel veel interessanter dan het boek van Michael Moore ‘Stupid White Men’... (alhoewel dit ook wel een aanrader is).

Op donderdag 19 april met Emma afgesproken in de namiddag. Ze is helemaal overbeten door de bed bugs. Zo erg had ik het nog niet gezien... weet je, bed bugs bijten in lijnen over je lichaam. Emma had een paar aardige patroontjes op rug en benen, hihi. We besluiten om het te gaan vieren in Morocco’s met een paar pintjes. Daar ontmoeten we enkele vriendelijke ozzie’s die hier op vakantie zijn. Het gaat algauw over Belgisch bier en ik vertel hen wat een mazoutje is... niet veel later ook de barvrouw instructies gegeven hoe ze een kan mazout moest prepareren. ‘Awful!’, vinden de ozzies, maar ze drinken hun glas toch leeg, haha! Het was lang geleden dat ik mijn vertrouwde mazoutje had geproefd... mmm! In de hete lucht stijgt het toch naar mijn hoofd en oh-oh... ik moet om 20u beginnen in McDo! Eerst een beetje eten dus... Emma komt mee naar ons flatje, waar ik steak klaarmaak met boontjes, aardappelen en perpersaus. Alweer een geslaagd diner, jawel! Daarna werkenstijd... tot half 2 ’s nachts. Kon weer niet slapen, dus nog tot half 4 op m’n eentje zitten chillen op het terras... I like my music...

Vrijdag 20 april: Ik word luier met de dag! Vandaag om half 1 uit m’n bed getuimeld! Daarna naar City of God gekeken, een echte aanrader voor al de filmfans onder jullie! Overdag niet veel anders gedaan... Heb een nieuw boek gekocht ‘Mutant Dowm Under’, over een vrouw die 3 maanden lang door de Outback trekt met een stam Aboriginals. Heel boeiend, vooral hoe de Abo’s op vernuftige wijze weten te overleven in extreme omstandigheden... ik breng het boek mee naar huis, zeker weten! Om 11u gaan slapen (voor ene keer vroeg in bed dus!), terwijl de anderen alweer een stapje in dit veel te kleine wereldje zouden zetten MAAR Ik heb haast geen oog dicht gedaan, dankzij een groepje luidruchtige toeristen die blijkbaar NIET moesten opstaan om 8u de volgende dag om te gaan werken en dus tot half 6 in de morgen op ons koertje bleven lol maken!!! Ik heb enkele keren op het punt gestaan het raam open te schuiven en hun nek vol zottigheid te gooien, maar ach... uiteindelijk mijn energie daar niet aan verspild en gewoon ‘proberen’ te slapen...

PS1: Mijn beha is naar de knoppen! De sluiting is blijven steken in de droogtrommel! Oh well... ik heb bikinitops genoeg...

PS2: Ik ben verdikt! Fucking McDo allicht he... tja, wat anders te eten tijdens een half uurtje break als je heel veel honger hebt?? Ik kijk echt uit naar dat fruitplukken! Eens goed zweten! Noeste arbeid! Ik mis fysieke beweging voor de moment...

Op zaterdag 21 april gewerkt van 9u tot 17u. Mijn haren kwamen omhoog toen een (wellicht dronken) ozzie voor mijn toogje komt te staan. Hij bestelt allerlei dingen, verandert van gedacht, bestelt dan weer iets anders,... Ik verstond hem nauwelijks en dus duurt het wat langer dan normaal. Zegt een andere ozzie gast vanuit de rij: ‘For christ sake, he just want this en that! Just give it to him!’ en draait nog eens met zijn ogen naar de andere klanten... EXCUSE ME??? Denk ik bij mezelf, don’t you eyeball me buddy! Mijn maag draait ne keer rond, ik kijk hem aan en zeg op harde toon: I’m sorry, but I am NOT (kleine pauze) a native speaker, you know! Als het zijn beurt is, gooi ik zijn cheeseburger nonchalant op zijn bord. Huh!

Morgen verjaart Alex en vandaag is het zaterdag... hmmm... dat moet dus flink gevierd worden! Iedereen maakt zich ’s avonds klaar voor ‘a big night out’. Tip van de dag: zet de ventilator aan het plafond op stand 5 en ga eronder staan met nat haar en een kam. Bijna een haardroger! ;o) De avond verloopt zoals verwacht: iedereen danst, drinkt en lacht... geslaagd dus!

Zondag 22 april: Pas om half 6 in bedje gekropen (echt last van insomnia, want was veel vroeger thuis) en lap! Murphy komt op bezoek... McDo belt me om 10u... om 15u beginnen ipv om 19u... oh my god... here we go again! Na het telefoontje kan ik niet meer slapen, dus met piekende ogen in een snikhete zon naar het werk vertrokken... pfff! Op 4 uur slaap kan ik wel staan, maar het is allesbehalve! Och ja... achteraf gezien viel het wel mee. De tijd ging snel voorbij, mede omdat ik me niet helemaal aanwezig voelde... de ozzie guys van de donderdag vielen ook binnen tijdens m’n shift en of ik na het werk bij hen langskwam voor een BBQ? Goh... toch eerst met Emma afspreken... die maar niet antwoordt... dan maar smsje gestuurd naar de guys: alleen kom ik niet naar daar gewandeld (hun vakantiehut ligt wat hogerop in de bergen, 15min wandelen)... ook daar geen reactie... Tja!

Maandag 23 april: Ik zit TV te kijken en zak ver door de zetel als ik een commercial zie van een of andere ozzie zanger die klassiekers brengt... Ik hoor het welgekende deuntje van ‘een cafe zonder bieeeer’ en ja hoor, hij zingt: ‘a pub with no beeeer’. Mijn kleinkunstwereld stort in mekaar! Ik dacht dat dat pure vlaamse makelij was!!?? Dan rijst de vraag... wie was eerst? Om van de schok te bekomen, ben ik op deze vrije dag nog eens naar de lagoon geweest. I-pod mee, boekje mee, zonnecreme in de aanslag... haaaa! Alweer een beetje kleur bij nu. Van zonnen word je moe... dus die avond EINDELIJK eens vroeg in bed EN goed kunnen slapen!

Dinsdag 24 april: werken van 11u tot 19u. Thank god it’s almost over...

Die avond gaan we uit, want morgen is het Anzac Day, een officiele feestdag voor iedereen. Op Anzac Day worden alle gesneuvelde Australische en Kiwi-soldaten geeerd met ceremonies doorheen het ganse continent. Heel belangrijk voor de ozzies hier! Iedereen dus vrijaf morgen, maar ik natuurlijk niet... en alsof dat nog niet genoeg was, werd mijn shift verplaatst naar 8 AM!! Maar ik moet maar werken tot 11u, dus ik ga er vanavond toch lekker mee invliegen! Zoals gewoonlijk warmen we eerst op in de flat met een paar drinking games... daarna naar de pubs, waar we dan niet zoveel geld meer opdoen, want iedereen is al goed in de wind. Ook die avond keer ik na een uurtje al terug naar de flat. Om 2u denk ik in slaap gevallen en om 7u de wekker... brrr!

Dieptepunt van de dag: Tijdens een zotte bui die avond schudt iemand mijn camera heftig heen en weer... het gevolg was een ‘lensfout’... de lens wilde niet meer voor- of achteruit! Ik freakte letterlijk uit mijn vel! Neeee, niet mijn camera! De lol was er meteen af... Gelukkig heeft Ivan (ozzie flatgenoot) met wat prutsen het ding weer aan de praat gekregen. Geen fout meer te bespeuren. Dank u Ivan! Oef!!! (foto van Ivan in het fotohoekje)

Woensdag 25 april = ANZAC DAY dus. Terwijl ik met een zuur gezicht cappucino’s en latte’s sta te maken, passeert een hele parade en fanfare door de straat van Airlie Beach. Het zouden mooie foto’s geweest zijn, als ik niet hoefde te werken... maar zou ik dan wel opgestaan zijn? Wellicht niet... Na het werk een douche genomen (heeeel dringend nodig!), beetje gerust en (alweer ja) films gekeken met de anderen in de living. Het is gewoon te heet buiten nu! ’s Avonds komt Amy terug van de boot. ‘Gaan we uit vanavond, dear?’ is haar eerste vraag. Haha... ik glimlach... wat doe ik hier toch? Ik had nooit gedacht dat het backpackersleven alleen maar rond feesten zou draaien. Ik ben een van de oudere backpackers hier, maar begin me lichtjes te gedragen gelijk een puber. Ik kan niet anders, want er IS niets anders hier... ach ja... volgende week begint het volgende avontuur en ik kan niet wachten om wat echte cultuur op te snuiven en alles op een volwassen en deftige manier te verkennen (ahum ahum). Maar ik dwaal af. Woensdagavond dus met Amy de ‘skipper’ en de ‘dekkie’ vanop haar boot gaan vergezellen. Zo’n trip naar de Whitsundays wordt steeds afgesloten in een pub, waar de crew van de boot en de gasten een paar gratis pintjes drinken. In het begin een beetje saai, maar ik kom later die avond Gabriele (half Italiaan, half Chileen) weer tegen. Hij is een hele vriendelijke en grappige gast, die ik in Sydney al eens had ontmoet. Hij heeft ondertussen al wat Big Mac meals binnen hier in Airlie Beach...hihi... We zijn nog een eindje gaan wandelen langs het strand... and that’s it... nee nee, no sexy times!

 

Tot de volgende keer peeps... Dat je dit leest, betekent dat je bent blijven lezen tot op het bittere einde. Mijn welgemeende dank daarvoor! Ik weet niet of dit mijn laatste post was vanuit Airlie Beach. Volgende week dinsdag vertrek ik voor 2 nachtjes op cruise rond de eilandjes hier. Donderdag nog 1 nachtje te gaan in Airlie en vrijdagmorgen om half 10 de bus op naar Townsville en Magnetic Island. Wat ik wel weet, is dat er nog heel wat avontuurlijke verhalen zullen volgen, vergezeld van prachtige foto’s. Blijven volgen dus!

Dikke zoen XXX

 

PS: nieuwe foto’s in het fotohoekje :o)

07:07 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

17-04-07

Veel te veel aandacht!!

Mensen komen en gaan... soms zijn ze boeiend, dan weer saai of ronduit vervelend. Donderdag 12 april komt er 's avonds een Canadees voor 1 nacht in onze flat aan. Devon is de naam. Hij heeft een hele droge humor en veel te veel haar. De gitarist van Guns and Roses (weet zijn naam niet meer) heeft er niets aan... Omdat ik vooral 's avonds werk in McDo, kan ik niet direct slapen. Mijn metabolisme is in de war momenteel... Dus blijven Devon en ik tot een gat in de nacht op en praten over 'the meaning of life'. Voor zijn 21 jaar heeft deze jongen heel wat inzicht... Daar zal het reizen wel voor iets tussen zitten denk ik.

Vrijdag 13 april: nadat ik terug kom van werk, is iedereen druk in de weer om zich klaar te maken voor een nachtje uit. Ik drink een beetje mee, maar heb geen zin om echt uit te gaan (of liever: wil er mijn geld niet aan hangen). Nadat ze al half zat de deur uit zijn, probeer ik te slapen... maar ik heb 2 Vodka Red Bears (equivalent van Red Bull) op en bijgevolg klaarwakker! Ik hoor de voordeur opengaan... iemand is al terug van het nachtje uit?! Dan gaat de deur van mijn slaapkamer zachtjes open... het is Aaron, een ozzie guy die eruit ziet alsof hij regelrecht afstamt van een van de convicts die ze hier zoveel jaar geleden in Australie hebben gedumpt. Met een oog op 12 en het ander op half 3 zwalpt hij voor me uit. Would you like some company? Of ik WATTE wil??? No, Aaron, I want to go to sleep. Will you please get out of my room? Hij kijkt eens wazig om zich heen en zegt 'Oh, what a shame' en wandelt de kamer weer uit. Damn! Ogen dicht en slaap Myriam, slaap! Morgen om 9u beginnen! Een half uurtje later gaat de deur weer open. Dit keer is het Rory, een van de Ierse jongens. Hij slaapt boven mij in het stapelbed. Ik slaap als de muizen in het meel wanneer hij naar het bed komt gewaggeld en zich met een grote zwier naar boven werkt. Even later: Myriam, are you awake? Hij heeft me horen krabben aan de zoveelste bedbug beet... Yeah Rory, still awake... Myriam... do you want some company? Wat is het toch met hen??? Euhm, neen dank u! 'Oh well... good night then' zegt ie en begint vrijwel onmiddellijk te snurken. Niet veel later moet ik ook ingedommeld zijn, nog steeds verbaasd over de zwakheid van het andere geslacht... tsss...

Zaterdag 14 april: oogjes pieken wanneer ik bij McDo binnenga... en de shift lijkt wel dubbel zolang te duren vandaag!! Terug thuis is Amy ook weer terug van de boot en er is ook een ozzie guy, Ivan, bijgekomen. O ja, en sinds gisteren ook een Zweed, Mohammed, die we onmiddellijk hebben omgedoopt tot 'momo'. Iedereen gaat opnieuw uit vanavond. Awel, en deze keer wil ik wel eens mee zie. Het wordt zeer gezellig voordat we vertrekken. Eens in de pub blijk ik een soort magneet te zijn: ik word benaderd door drie ozzies. Lichtjes aangestoken als ik was, ga ik er een beetje in mee...

De ene zag er uit als een echte surfer met krulletjes en bruine teint... wist wel wat af van kussen! Naam? Euhm?... hihi... De andere, Josh, was een Amerikaan die hier nu al 4 jaar woont. Hij bleef heel gereserveerd en gaf me uiteindelijk zijn telefoonnummer zonder verplichtingen. Hij wilde me wel eens rondleiden buiten Airlie Beach op zijn moto... hmmmm... De derde 'zonder naam' really sucked at kissing! Wellicht ook omdat hij bovenop de kus nog stukjes augurken en ketchup van mijn cheeseburger te verwerken kreeg (groce, I know, haha!), maar hij heeft me als een gentleman naar huis vergezeld tot aan de oprit. Sorry, niet verder guys! Eens in mijn kamer, wist ik niet vanwaar al die aandacht opeens was gekomen... maar 't was wel plezant!

Zondag 15 april: The morning after... een nieuw videoclipje daarvan is te bewonderen hiernaast. Het was een luchtige sfeer bij het ontwaken. Geen zieke maagjes. Damiens verklaring voor de aandacht van gisteren: zijn Axe deo die ik voor de fun op mij had gespoten. God ja! Helemaal vergeten! 't Zal toch niet waar zijn zeker! En nu je 't zegt: ik kreeg ook heel wat vrouwelijke aandacht gisteren... tiens tiens...

Maandag 16 april is een vrije dag. Omdat ik niks meer in huis heb buiten 1 schelleke cheddarkaas en een half potteke confituur, moet ik vandaag naar de winkel. De goedkoopste (Coles) is een beetje buiten Airlie Beach gelegen, dus ik moet met de bus. Damn! Ik heb weer veel te veel gekocht om goed te zijn. 80 dollar aan eten en drinken zeg! Maar dit is ruimschoots genoeg om de laatste twee weken hier door te komen. Dat ik met de bus ook weer naar huis moest, daar dacht ons myriammeke al lang niet meer aan, toen ze met hongerige ogen door de rekken van de winkel liep... 6 flessen spa, allerlei conserven, brood, verse groenten, diepvriesvlees,... Probeer daarmee maar eens rechtop te blijven op de bus!

Die avond word ik aangenaam verrast door een smsje van Emma, het Engelse meisje met wie ik een paar dagen in Sydney heb opgetrokken. Ze is ook gearriveerd in Airlie Beach!  Dus ik natuurlijk met haar een pintje gaan drinken en onze ervaringen uitgewisseld. Het wordt alweer een toffe avond... O ja, ondertussen belt ook ons moeke om te horen hoe het is. Lief moeke!

'k zie jullie graag...

XXX

PS1: Denk nu niet dat ik van dat opschepperige type ben dat maar al te graag pronkt met haar veroveringen... want dat ben ik niet...

PS2: Nieuwe fotootjes te bewonderen in het gekende hoekje!

07:09 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-04-07

Veel te goed voor deze wereld

Tja... ben ik alweer... vanmorgen belt de manager van McDo me uit mijn bed. Ik moest normaal maar om 16u beginnen, dus ik wist meteen hoe laat het was. Of ik vroeger kon beginnen en IK dacht dat hij had gezegd: beginnen om 10u... zonder ontbijt en met de pus nog in mijn ogen kom ik toe... What are you doing here? I asked you to start at 2 o'clock... Fuck slenter fuck slenter fuck slenter... weer naar buiten. Ik ben te goed voor deze wereld, ik weet het. Wat zeggen ze nu ook alweer over mensen die doof zijn? Geen commentaar...

Nu, waarvoor ik eigenlijk nog een extra postje doe... IK HEB DE TWEEDE ETAPPE VAN MIJN REIS GEBOEKT!! Kriebeltjes in de buik, jawel! 't Is zo spannend telkens je een nieuw avontuur tegemoet gaat. Ik heb alles geboekt bij Peter Pan's, een heel goed reisbureau met de goedkoopste tarieven en een vriendelijke service. Hier komt ie...

Op 1 mei ga ik voor 2 dagen en 2 nachten aan boord van The Clipper (hoop dat de naam niet al te veel onheil voorspelt, haha). We zeilen rond de Whitsunday Islands, meren geregeld ergens aan, snorkelen over het rif, overnachten op de boot, eten en drinken a volonte. Het is wel BYO = Bring You Own (Alcohol)... dus dat wordt een doosje goon meenemen. Plezier gegarandeerd! Na deze trip blijf ik nog 1 nachtje in Airlie Beach en daarna de bus op naar Townsville. Vandaar direct door naar Magnetic Island, waar ik 3 nachten heb geboekt. Ik heb 1 dag free snorkeling gekregen, 1 uur kayak,... en daar is natuurlijk ook het koala resort, waar ik wellicht uren zal lopen wow-en. Daarna terug naar het vasteland (Townsville), waar ik nog niet zeker ben of ik er ga blijven... Anyway, op een gegeven moment zal ik terug de bus op moeten richting Cairns, waar de eerste 7 dagen al geboekt zijn tegen een zeer voordelige prijs. Maar eerst ga ik vanuit Cairns een 3-daagse trip doen naar het uiterst tropische Cape Tribulation, met onder andere varen op een rivier a la Crocodile Dundee, boardwalking in het woud,... my kind of stuff, you know! Daarna terug naar Cairns... waar ik tegen dan een nieuwe job moet vinden. Zoals gezegd wil ik gaan fruit plukken... a hell of a job, but nothing can stop this one :o)))

Bye bye en tot later!

03:08 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-04-07

Beschamende momenten en the return of the bed bugs...

De DVD-speler werkt! Even buitensporig gaan doen en filmkes gaan huren a volonte, hihi... Onder andere The Departed gezien (eindelijk) en het verdient zijn oscars, amaai! Op donderdag werden onze kamers gesteamcleaned en de lakens opnieuw gewassen. Het is ons menens met de bedbugs nu! Ookal heb ik er tot nu toe niet echt last van gehad... tiens... Die avond zijn we een kleine party begonnen in onze flat en daarna verder getrokken naar de pubs. Ik ben nog nooit zo zat geweest op zo'n korte tijd! Tja, als je met Ieren op de baan bent, dan is dat ook niet verwonderlijk he... Heb een paar whiskeys binnengekapt op hun kosten... jawaddedaddekes, ik was wel gewhiskeyd achteraf! Haha! Een zotte avond...

Vrijdag 6 april. Het is Goede Vrijdag vandaag. Dat betekent hier dat alles dicht is: winkels, pubs,... we zijn verondersteld ons van alles te onthouden. Yeah right... MAAR we zijn stomweg vergeten drank te halen voor vanavond!! Ach ja, een avond zoals gisteren hoeft nu niet perse nog een keer. Ik moet morgen toch werken. Dus hebben we de hele dag gechilled en nog wat filmkes gekeken: Casino Royale en Borat. Ondertussen zijn er ook wat nieuwe mensen bijgekomen, waaronder een Hollander (Martijn) die geobsedeerd is door bedbugs. Zodra hij hoorde dat we er middenin zaten, ging hij door het dak. Hij heeft tot grote ergenis van de anderen met het licht aangeslapen die nacht (schijnt dat ze dan niet komen)... en de volgende dag was hij weg...

Zaterdag 7 april: 's morgens werken. Ik vlieg erdoor nu... ik geef de managers zelfs geen kans om me te commanderen en zeg het hen zelf wel als ik de vuilbakken ga vervangen of de toog wat ga bijvullen. Die namiddag zijn we met ons kliekje uit de flat naar het warenhuis gegaan om rosbief en aardappeltjes! Nog eens echt vlees op ons bord, dat was eeuwen geleden!! Alex heeft zich bekommerd om het diner, dat we met veel smaak hebben opgegeten. Omdat we de dag voordien niks van alcohol hadden genuttigd, besloten we om de schade die avond in te halen. Met 3 dozen goon van 4 liter naast ons en een boek kaarten erbij hebben we The Ring of Fire gespeeld. Dat is een drinking game, waarbij het doel wel vanzelfsprekend is... Het was zoooo grappig en we werden allemaal zoooo zat (alweer). Als alles goed gaat, kunnen jullie een nieuw filmpje bekijken van die avond. Opgelet, niet voor gevoelige kijkers! Moeke en vake... niet op letten (hmhm).

Tja... het liep op een bepaald moment ietsje uit de hand. Er is uiteindelijk niks gebeurd, maar ik ga er nu ook niet gedetailleerd op ingaan. Laat ons zeggen dat ik nog zatter was dan de donderdag en dat ik er me toch niet veel meer van herinner. Nadien nog goed om gelachen en het zo snel mogelijk vergeten... (en nee, het was geen striptease!)

Zondag 8 april: Zaaaaalig paaaaasen! Jaja... zalig pasen over de wc-pot! Opgestaan met een zieke maag en jawel, een gevoel dat ik maar al te goed ken: het wordt de gevreesde gal! Fuck! En ik weet nochtans dat mijn lever gevoelig is aan drank... Ik moet die namiddag om 15u beginnen te werken, wat uiteindelijk gelukt is na 3 wc-bezoekjes, 1 motilium en 2 neurofens. Ondertussen daagt 'het incident' me in nuchtere toestand... Ahum ahum...

Om 20u gedaan met werken en maagje volledig hersteld. Ik had hoegenaamd geen zin om te koken, maar lieve Amy had een lekkere pasta gekookt voor ons allen en mijn bordje opzij gehouden... Zoooo lief! Die avond nog een beker goon gedronken (tja, er was nog overschot!) en nog wat verder gelachen met de gebeurtenissen van de avond ervoor. My god!

Maandag 9 april: same old, same old... opgestaan rond 11u, ontbijt voor TV... Nieuwe mensen bijgekomen. 't Zijn toch wel weer geen Ieren zeker?! Dit wordt een gevaarlijke flat, mensen! Chilldag vandaag = het wordt BORING op die manier!

Dinsdag 10 april: Lap! De bedbugs hebben me ook liggen nu! Benen, armen, rug,... overal jeukerige boebels! Alle pogingen ten spijt, we zijn ze dus niet kwijtgeraakt... maar waarom moeten ze mij ineens hebben? Komen ze misschien af op een hoger alcoholniveau in het bloed? Het is een wetenschappelijk onderzoekje waard, nietwaar... (haha)

Gewerkt van 12u tot 17u. Niet veel te rapporteren. Eind deze week dien ik m'n twee weken opzeg in, zoveel is zeker.

Terug in de flat heeft een van de nieuwe roommates zijn playstation meegebracht. Allez, het is weer eens iets anders he... Nu nog iemand die zijn pc met internetverbinding meebrengt, en we zitten in de zevende hemel dan. Ik mis mijn pc-tje... en m'n 100 keer snellere internetverbinding...

Die avond heb ik mijn eerste echte Australische meat pie gegeten. Het was een schande volgens de ozzies dat ik ze nog niet eerder geproefd had. Awel, ze smaken echt wel lekker... maar de dag nadien weten de darmen er ook goed weg mee... (of is het nog de goon?)

Woensdag 11 april: Eerst en vooral naar de apotheek om anti-jeukcreme. Ik heb er opnieuw een paar beten bij en ze jeuken gedoeme nogal! Maar ach, ook dit gaat weer over he. O ja, vandaag ook pay day geweest. Damn, ik verdien veel meer dan ik had gedacht! Laat maar komen Grietje ;o)))

06:49 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-07

Geen nieuws is inderdaad wel goed nieuws zenne

Het is alweer wat stilletjes geweest hier. Dat komt omdat er ook niet zoveel nieuws te vertellen valt. Ik heb me hier nu zo’n beetje gesetteld in Airlie Beach omwille van het werk. Mijn leven verloopt dan ook heel gewoontjes: opstaan, eten, werken, luieren en gaan slapen… een beetje zoals bij jullie zeker? Behalve dan het weer dat verschilt. Alhoewel ik er vandaag echt geen zin in had om te liggen braden in de zon of middenin een walm van zweet en zonnecreme te baden. Ik zoek ook al zo graag eens de schaduw op met een goed boek… of mijn dagboekje, waar ik in verkorte versie alles opkriebel om het nadien hier op mijn blog uit te schrijven. Wat volgt zijn de verslagjes van een kleine week… al wie dringend iets te doen heeft nu, raad ik aan het EERST te doen en daarna terug te komen…

Zaterdag 31 maart zit ik op m’n eentje rond de lagoon diep in gedachten verzonken met marco die zachtjes in mijn oor zingt… tot ik opeens iemand al zwaaiend naar me toe zie lopen… Shireen? Oh my god! Het is Shireen! (het hollandse meisje waarmee ik naar de Blue Mountains ben geweest nvdr) Een heel toevallig, maar een zeer gelukkig weerzien. Kan je denken dat we heel wat hebben afgekletst! Of hoe een namiddag niksen kan uitmonden in een toffe avond… We zijn die avond op stap geweest, samen met Roberta, een Braziliaans meisje, en Katarina, een Zweudse. Helaas bleek het onze avond niet echt te zijn. Geen van ons had echt zin in dansen. De lucht was ook zeer doef en plakkerig. Dan maar naar de McDo om een sundae ijsje (met korting, aja!) en typische vrouwenklets. Nadat Shireen was vertrokken, ben ik nog even belaagd geweest door een weirdo ozzie die ik onmiddellijk de laan heb uitgestuurd... tsss! What’s wrong with these people?? Enfin... ben veilig en wel thuis geraakt en dat is wat telt...

Zondag 1 april: Amaai! Ik ben hier nu al vier volle weken in Australie en het lijkt al een eeuwigheid! Ookal heb ik nog niet zoveel plaatsen gezien, ik heb al heel wat bijzonders meegemaakt en een heleboel mensen ontmoet! Vanmorgen vroeg gewekt door een hevige tropische regenbui. Bij deze weten we ook dat het binnenregent in onze flat… gezellig… maar het is in de kamer van Alex. Die stond verdwaasd in ons deurgat: ‘Iet ies reening ien maai roem’ Hahaaaa… Het wordt uiteindelijk een hele grijze dag met de ene bui na de andere... maw TV-dag... Alex heeft ’s avonds voor ons allen een echte Italiaanse pasta gemaakt. En lekker dat dat was!! Och ja... het nieuws van de dag is dat er in de flat hiernaast een meisje met 80 dollar pot is verdwenen en nooit meer teruggekomen... was zij dan de dief?? Niemand die het weet... ik zit in een zeer raar hostel hier zenne!

Maandag 2 april vroeg wakker en ontbijt voor TV: O nee! Er is een aardbeving geweest rond Papua Nieuw Guinea... een mogelijkse kleine tsunami is op komst naar de hele oostelijke kust van Australie!! Ik beeld me al in dat ik met mijn backpack op het dak van mijn hostel moet kruipen, kolkende golven, schreeuwende mensen... zover is het echter nog niet. Alles wordt wel nauwlettend opgevolgd...

11u: Het tsunamigevaar is geweken. Shireen vertrekt vandaag op een boottrip. Tot zolang besluiten we om naar de lagoon te gaan en nog wat te chillen. De fotootjes in mijn hoekje getuigen van de sfeer daar... hihi... Die avond keert ook Amy, het Ierse meisje uit mijn flat, terug van haar job. Ze werkt als hostesse op 1 van de boten. Doodmoe gewerkt voor uiteindelijk ook maar een appel en een ei... en dan moet ze die avond ook nog eens de gasten vergezellen naar de pub. We zijn dan maar meegegaan om ’mentale steun’ te bieden, you know, maar vroeg naar huis gegaan.

Dinsdag 3 april: Vandaag nog maar eens meegepoetst in het hostel. Dit keer de keukens opruimen en de vaat doen! Alweer een nachtje gratis zie en ondertussen tijd genoeg gehad om mijn masterplan te bedenken. Hier gaat ie: Ik wil tot eind april hier blijven in Airlie Beach, dan een trip doen op 1 van de boten naar de Whitsunday Islands. Daarna naar Townsville en vandaaruit een trip doen naar Magnetic Island, om dan door te reizen naar Cairns, alwaar ik de zware en zeer gehate job van fruit picking aan den lijve wil ondervinden. Daarna zien we wel weer he.

15u: Net douchke genomen of McDo belt... of ik niet om 16u kan beginnen ipv 18u... oke, geen probleem, is zelfs prachtig! Meer uren! Heb die dag mijn eerste sluiting gedaan, wat tot 1u in de nacht betekent. Een lange dag dus...

Woensdag 4 april... tok tok... ik trek mijn ogen open en zie Stefan staan in het deurgat van de slaapkamer. Stefan is een Duitse jongen die tot voor kort ook in onze flat woonde, maar wegens bedbugs is verhuisd. Anyway, Stefan is ook een dagelijkse poetser in het hostel. Can you come and clean again, Myriam? Euhm… yeah… why not… Dus ik mijn kleerkes aangetrokken en met slaapogen en stinkmond alweer de keukens schoongemaakt. Wat later die dag beslist de huisbaas om eindelijk iets te doen aan de bedbugs (waar ik tot dusver eigenlijk geen last van ondervind). Alle lakens, kussens en matrassen naar beneden en in de hete zon. Alle matten worden grondig gestofzuigd (heb ik zelf maar gedaan, dan gebeurt dat meestal beter) en alle kleren moesten nog eens een rondje in de droogkast... Ondertussen zijn de Ierse jongens in mijn flat om een goedkope DVD-speler. Net naast ons hostel kunnen we filmpjes huren... Jippie!! Goedkoop vertier op lange termijn he...

14u: McDo alweer aan de telefoon... kan je opnieuw om 16u beginnen? Euhm... oke... deze keer 4u extra, want moest normaal maar om 20u starten. De zaken gaan goed zo! Maar het zijn wel vermoeiende dagen ook zo... Dan kom je thuis om half 2 s nachts en kan je nog niet slapen... dan maar TV gekeken, smsjes gestuurd naar het thuisfront, telefoontje terug gekregen van mijn grote zus (thx zussie!!)... mijn was gestreken en opgevouwd (tja...) en tegen 3u lag ik er dan toch in. Het positieve was dat de Ierse jongens mijn bedje ook hadden opgemaakt. Cheers mates!

Vandaag, donderdag 5 april, komt Stefan me alweer wekken om 10u... Sorry Stefan, vandaag niet jong... dedees wil eens lekker snoezen en uitrusten vandaag. Filmpje kijken, boekje lezen. Zo weinig mogelijk effort doen. En hopelijk belt McDo me niet op mijn vrije dag, want heb er GEEN ZIN in vandaag!

 

Tot een volgende keer! Dikke kusjes...

10:17 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |