26-04-07

De laatste post vanuit Airlie Beach?

Dinsdag 17 april: Deze week heb ik telkens avondshiften en vandaag moet ik maar om 20u beginnen. Deze morgen is Rory, een van de Ierse gasten, vertrokken naar Hamilton Island (1 van de 74 Whitsunday Islands voor de kust hier). Hij heeft er werk gevonden in een restaurantje. Zijn reisgezel Damien daarentegen blijft nog een weekje bij ons op het vasteland, omdat zijn job in de haven voorlopig wel nog doorgaat. Maar binnenkort trekken zij dus ook verder. Ik ben al veel Ieren tegen het lijf gelopen en het is echt een plezant volk! En daar zit de drank voor niks tussen zenne... Nee, misschien is het omdat ikzelf nog steeds door iedereen wordt aanzien als een Iers meisje... Echt, dat duurt maar voort... maar ik ben er ondertussen aan gewoon geraakt en vind het eigenlijk wel grappig.

Terug nu naar de orde van de dag. Ik heb dinsdag mijn eerste echte maaltijd klaargemaakt: kipfilet, patatjes en appelmoes! Njaaam! Daarna alweer een hele namiddag voor TV gehangen totdat het tijd was om te gaan werken. Ik had opnieuw sluit en zoals altijd kon ik daarna niet meteen slapen. Smsje naar zus gedaan... belt me terug... zoals gewoonlijk zit ze op dat moment in haar auto te manoevreren... typisch voor haar! Uiteindelijk toch met mijn favoriete speellijst “love songs” op mijn I-pod in slaap gedommeld.

Woensdag 18 april pas op de middag wakker geworden... en opnieuw een degelijke maaltijd gekookt: kangoeroeworst (da’s echt lekker!) met rijst en de rest van de appelmoes van de dag ervoor. Daarna opnieuw filmke gekeken (Catch me if you can)... pfff, het is hier echt saai bijtijds! Maar dan vind je weer iets anders om te doen, zoals aan ons eigen zwembad gaan liggen (niet zwemmen, want het heeft de bijnaam ‘spermabad’ hmhm). En daar lag ik dan te zonnen. Niemand anders in de buurt, buiten een paar mieren die mijn handdoek komen teisteren. Het zijn verloren gelopen zielen, want in feite is het op het muurtje naast mij te doen. Pas na 5 minuten zie ik de verbazingwekkende rechte tweevaksbaan van mieren op het muurtje. Ze lopen af en aan naar ik weet niet waar, maar ze blijven mekaar volgen, met de stroom mee. Dan bedenk ik: de mieren op mijn handdoek zullen wat avontuurlijker ingesteld zijn zeker... (zie ik daar enige vergelijking?) ;o)

Ik voel me weer 12 worden en grijns als ik een stokje zie liggen... hehe... testje: ik plant het stokje in de grond pal tegen het muurtje, recht in hun route... en inderdaad, het wordt een opstropping van jewelste, haha! Opeens is dit spektakel veel interessanter dan het boek van Michael Moore ‘Stupid White Men’... (alhoewel dit ook wel een aanrader is).

Op donderdag 19 april met Emma afgesproken in de namiddag. Ze is helemaal overbeten door de bed bugs. Zo erg had ik het nog niet gezien... weet je, bed bugs bijten in lijnen over je lichaam. Emma had een paar aardige patroontjes op rug en benen, hihi. We besluiten om het te gaan vieren in Morocco’s met een paar pintjes. Daar ontmoeten we enkele vriendelijke ozzie’s die hier op vakantie zijn. Het gaat algauw over Belgisch bier en ik vertel hen wat een mazoutje is... niet veel later ook de barvrouw instructies gegeven hoe ze een kan mazout moest prepareren. ‘Awful!’, vinden de ozzies, maar ze drinken hun glas toch leeg, haha! Het was lang geleden dat ik mijn vertrouwde mazoutje had geproefd... mmm! In de hete lucht stijgt het toch naar mijn hoofd en oh-oh... ik moet om 20u beginnen in McDo! Eerst een beetje eten dus... Emma komt mee naar ons flatje, waar ik steak klaarmaak met boontjes, aardappelen en perpersaus. Alweer een geslaagd diner, jawel! Daarna werkenstijd... tot half 2 ’s nachts. Kon weer niet slapen, dus nog tot half 4 op m’n eentje zitten chillen op het terras... I like my music...

Vrijdag 20 april: Ik word luier met de dag! Vandaag om half 1 uit m’n bed getuimeld! Daarna naar City of God gekeken, een echte aanrader voor al de filmfans onder jullie! Overdag niet veel anders gedaan... Heb een nieuw boek gekocht ‘Mutant Dowm Under’, over een vrouw die 3 maanden lang door de Outback trekt met een stam Aboriginals. Heel boeiend, vooral hoe de Abo’s op vernuftige wijze weten te overleven in extreme omstandigheden... ik breng het boek mee naar huis, zeker weten! Om 11u gaan slapen (voor ene keer vroeg in bed dus!), terwijl de anderen alweer een stapje in dit veel te kleine wereldje zouden zetten MAAR Ik heb haast geen oog dicht gedaan, dankzij een groepje luidruchtige toeristen die blijkbaar NIET moesten opstaan om 8u de volgende dag om te gaan werken en dus tot half 6 in de morgen op ons koertje bleven lol maken!!! Ik heb enkele keren op het punt gestaan het raam open te schuiven en hun nek vol zottigheid te gooien, maar ach... uiteindelijk mijn energie daar niet aan verspild en gewoon ‘proberen’ te slapen...

PS1: Mijn beha is naar de knoppen! De sluiting is blijven steken in de droogtrommel! Oh well... ik heb bikinitops genoeg...

PS2: Ik ben verdikt! Fucking McDo allicht he... tja, wat anders te eten tijdens een half uurtje break als je heel veel honger hebt?? Ik kijk echt uit naar dat fruitplukken! Eens goed zweten! Noeste arbeid! Ik mis fysieke beweging voor de moment...

Op zaterdag 21 april gewerkt van 9u tot 17u. Mijn haren kwamen omhoog toen een (wellicht dronken) ozzie voor mijn toogje komt te staan. Hij bestelt allerlei dingen, verandert van gedacht, bestelt dan weer iets anders,... Ik verstond hem nauwelijks en dus duurt het wat langer dan normaal. Zegt een andere ozzie gast vanuit de rij: ‘For christ sake, he just want this en that! Just give it to him!’ en draait nog eens met zijn ogen naar de andere klanten... EXCUSE ME??? Denk ik bij mezelf, don’t you eyeball me buddy! Mijn maag draait ne keer rond, ik kijk hem aan en zeg op harde toon: I’m sorry, but I am NOT (kleine pauze) a native speaker, you know! Als het zijn beurt is, gooi ik zijn cheeseburger nonchalant op zijn bord. Huh!

Morgen verjaart Alex en vandaag is het zaterdag... hmmm... dat moet dus flink gevierd worden! Iedereen maakt zich ’s avonds klaar voor ‘a big night out’. Tip van de dag: zet de ventilator aan het plafond op stand 5 en ga eronder staan met nat haar en een kam. Bijna een haardroger! ;o) De avond verloopt zoals verwacht: iedereen danst, drinkt en lacht... geslaagd dus!

Zondag 22 april: Pas om half 6 in bedje gekropen (echt last van insomnia, want was veel vroeger thuis) en lap! Murphy komt op bezoek... McDo belt me om 10u... om 15u beginnen ipv om 19u... oh my god... here we go again! Na het telefoontje kan ik niet meer slapen, dus met piekende ogen in een snikhete zon naar het werk vertrokken... pfff! Op 4 uur slaap kan ik wel staan, maar het is allesbehalve! Och ja... achteraf gezien viel het wel mee. De tijd ging snel voorbij, mede omdat ik me niet helemaal aanwezig voelde... de ozzie guys van de donderdag vielen ook binnen tijdens m’n shift en of ik na het werk bij hen langskwam voor een BBQ? Goh... toch eerst met Emma afspreken... die maar niet antwoordt... dan maar smsje gestuurd naar de guys: alleen kom ik niet naar daar gewandeld (hun vakantiehut ligt wat hogerop in de bergen, 15min wandelen)... ook daar geen reactie... Tja!

Maandag 23 april: Ik zit TV te kijken en zak ver door de zetel als ik een commercial zie van een of andere ozzie zanger die klassiekers brengt... Ik hoor het welgekende deuntje van ‘een cafe zonder bieeeer’ en ja hoor, hij zingt: ‘a pub with no beeeer’. Mijn kleinkunstwereld stort in mekaar! Ik dacht dat dat pure vlaamse makelij was!!?? Dan rijst de vraag... wie was eerst? Om van de schok te bekomen, ben ik op deze vrije dag nog eens naar de lagoon geweest. I-pod mee, boekje mee, zonnecreme in de aanslag... haaaa! Alweer een beetje kleur bij nu. Van zonnen word je moe... dus die avond EINDELIJK eens vroeg in bed EN goed kunnen slapen!

Dinsdag 24 april: werken van 11u tot 19u. Thank god it’s almost over...

Die avond gaan we uit, want morgen is het Anzac Day, een officiele feestdag voor iedereen. Op Anzac Day worden alle gesneuvelde Australische en Kiwi-soldaten geeerd met ceremonies doorheen het ganse continent. Heel belangrijk voor de ozzies hier! Iedereen dus vrijaf morgen, maar ik natuurlijk niet... en alsof dat nog niet genoeg was, werd mijn shift verplaatst naar 8 AM!! Maar ik moet maar werken tot 11u, dus ik ga er vanavond toch lekker mee invliegen! Zoals gewoonlijk warmen we eerst op in de flat met een paar drinking games... daarna naar de pubs, waar we dan niet zoveel geld meer opdoen, want iedereen is al goed in de wind. Ook die avond keer ik na een uurtje al terug naar de flat. Om 2u denk ik in slaap gevallen en om 7u de wekker... brrr!

Dieptepunt van de dag: Tijdens een zotte bui die avond schudt iemand mijn camera heftig heen en weer... het gevolg was een ‘lensfout’... de lens wilde niet meer voor- of achteruit! Ik freakte letterlijk uit mijn vel! Neeee, niet mijn camera! De lol was er meteen af... Gelukkig heeft Ivan (ozzie flatgenoot) met wat prutsen het ding weer aan de praat gekregen. Geen fout meer te bespeuren. Dank u Ivan! Oef!!! (foto van Ivan in het fotohoekje)

Woensdag 25 april = ANZAC DAY dus. Terwijl ik met een zuur gezicht cappucino’s en latte’s sta te maken, passeert een hele parade en fanfare door de straat van Airlie Beach. Het zouden mooie foto’s geweest zijn, als ik niet hoefde te werken... maar zou ik dan wel opgestaan zijn? Wellicht niet... Na het werk een douche genomen (heeeel dringend nodig!), beetje gerust en (alweer ja) films gekeken met de anderen in de living. Het is gewoon te heet buiten nu! ’s Avonds komt Amy terug van de boot. ‘Gaan we uit vanavond, dear?’ is haar eerste vraag. Haha... ik glimlach... wat doe ik hier toch? Ik had nooit gedacht dat het backpackersleven alleen maar rond feesten zou draaien. Ik ben een van de oudere backpackers hier, maar begin me lichtjes te gedragen gelijk een puber. Ik kan niet anders, want er IS niets anders hier... ach ja... volgende week begint het volgende avontuur en ik kan niet wachten om wat echte cultuur op te snuiven en alles op een volwassen en deftige manier te verkennen (ahum ahum). Maar ik dwaal af. Woensdagavond dus met Amy de ‘skipper’ en de ‘dekkie’ vanop haar boot gaan vergezellen. Zo’n trip naar de Whitsundays wordt steeds afgesloten in een pub, waar de crew van de boot en de gasten een paar gratis pintjes drinken. In het begin een beetje saai, maar ik kom later die avond Gabriele (half Italiaan, half Chileen) weer tegen. Hij is een hele vriendelijke en grappige gast, die ik in Sydney al eens had ontmoet. Hij heeft ondertussen al wat Big Mac meals binnen hier in Airlie Beach...hihi... We zijn nog een eindje gaan wandelen langs het strand... and that’s it... nee nee, no sexy times!

 

Tot de volgende keer peeps... Dat je dit leest, betekent dat je bent blijven lezen tot op het bittere einde. Mijn welgemeende dank daarvoor! Ik weet niet of dit mijn laatste post was vanuit Airlie Beach. Volgende week dinsdag vertrek ik voor 2 nachtjes op cruise rond de eilandjes hier. Donderdag nog 1 nachtje te gaan in Airlie en vrijdagmorgen om half 10 de bus op naar Townsville en Magnetic Island. Wat ik wel weet, is dat er nog heel wat avontuurlijke verhalen zullen volgen, vergezeld van prachtige foto’s. Blijven volgen dus!

Dikke zoen XXX

 

PS: nieuwe foto’s in het fotohoekje :o)

07:07 Gepost door Freggeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Groetjes Ik ben blij om nog eens een post te lezen, want ik dacht al dat je was opgegeten door een krokodil of zo. Ik vind het heel leuk om al je avonturen te volgen. Maar je kan ons niet jaloers maken met het lekkere weer daar, want wij hebben er hier in België een schitterende maand april opzitten. Ik wens je nog veel plezier en tot gauw.

Groetjes, Inge

Gepost door: Inge | 26-04-07

Mooie verhalen Myriam. En idd, er zullen nog mooiere avonturen volgen. Geniet van de natuur!!!
En van wat anders ook natuurlijk :-)

Groetjes,
Juri en co

Gepost door: Juri | 26-04-07

Was de moeite vandaag om alles te lezen.
Groetjes vanuit het o zo lekker warm Belgenlandje :-)

Gepost door: Patrick | 26-04-07

Veel avonturen precies.
En ik heb tot het einde kunnen lezen hoor ;)
Nu gauw eens naar de foto's kijken.

Ik ben nieuwsgierig wat je van de cruise zal vinden.

Groetjes
Kim

Gepost door: Kim | 27-04-07

Ik volg je nog steeds freggeltje :-)

lieve groet

Gepost door: Ellen | 29-04-07

Al bijna 2 maanden Down Under... Koekoek! Ik ben zo stilletjes aan verslaafd geworden aan jouw blog. Niet te geloven dat je daar al bijna 2 maanden bent! Ik ben hier volop ah aftellen: 3 mei nog 1 keer 3u stage en het zit erop. Al die mooie zonnige dagen die ik hier geslete heb achter mijn pc, zonde gewoon. Nelle is er al vanaf de gelukzak en ze heeft ander werk te starten vanaf 1 juli(besparingen op HP, dus beetje gedwongen). Dat Nathalie een tweede kindje verwacht wist je wel al zeker? Lang geleden dat ik iets van haar gehoord heb, maar we zullen een poging doen om af te spreken en dan zorg ik voor een update. Alé hup (heb ik al 1000 keer tegen mezelf gezegd), we gaan nog wa verder doen! Enjoy nature and its beauties overthere! Knuffel uit Wetteren x

Gepost door: Veerleken | 01-05-07

Amai mijne frak T'is precies goe plezant ginder , al moet je ook wel werken .
Hier kom ik nog lezen ter ontspanning, want t'is gewoon plezant om lezen .

Gepost door: siberx | 03-05-07

Amaai Freggeltje.... en wat krijgen wij???? Al een geluk dat we hier kunnen genieten van schitterend weer, maar daar blijft het dan ook bij!
Fijne dag nog!

Groetjes,

Gepost door: so far, so close | 03-05-07

Het doet plezier te lezen dat je het daar nog altijd goed stelt. Soms vraag ik me of je niet wat langer in Australië zal blijven, dan je normaal voorzien had. Maar dat zal de toekomst wel uitwijzen.

Groetjes en nog veel plezier en mooie momenten toegewenst,

Natalie

Gepost door: Natalie | 04-05-07

Heykes,

Ik ben hier eindelijk nog eens geraakt… Bij deze wens ik je een rustgevend (of net niet ;) weekend toe !

Lieve groetjes,

CIA

P.S. het doet me deugd om te lezen dat het je goed gaat, ik heb nog niet alles gelezen, maar ik zal zo snel mogelijk eens komen bijlezen ;)
geniet ervan met volle teugen en sla elke herinnering op, je zal er later dankbaar om zijn :)

Gepost door: CIA | 04-05-07

De commentaren zijn gesloten.